നിത്യജീവൻ
Wicked tenants
Gospel & Acts Sermon Series_02
P M Mathew
02-04-2026
Wicked tenants
Luke 20:9-19
ലുക്കൊസ് 20:9-19
"9 അനന്തരം അവൻ ജനത്തോടു ഉപമ പറഞ്ഞതെന്തെന്നാൽ: “ഒരു മനുഷ്യൻ ഒരു മുന്തിരിത്തോട്ടം നട്ടുണ്ടാക്കി കുടിയാന്മാരെ പാട്ടത്തിന്നു ഏല്പിച്ചിട്ടു ഏറിയ കാലം പരദേശത്തു പോയി പാർത്തു. 10 സമയമായപ്പോൾ കുടിയാന്മാരോടു തോട്ടത്തിന്റെ അനുഭവം വാങ്ങേണ്ടതിന്നു അവരുടെ അടുക്കൽ ഒരു ദാസനെ അയച്ചു; അവനെ കുടിയാന്മാർ തല്ലി വെറുതെ അയച്ചുകളഞ്ഞു. 11 അവൻ മറ്റൊരു ദാസനെ പറഞ്ഞയച്ചു; അവനെയും അവർ തല്ലി അപമാനിച്ചു വെറുതെ അയച്ചുകളഞ്ഞു. 12 അവൻ മൂന്നാമതു ഒരുത്തനെ പറഞ്ഞയച്ചു; അവർ അവനെയും മുറിവേല്പിച്ചു പുറത്താക്കിക്കളഞ്ഞു. 13 അപ്പോൾ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥൻ: ഞാൻ എന്തു ചെയ്യേണ്ടു? എന്റെ പ്രിയ പുത്രനെ അയക്കും; പക്ഷേ അവർ അവനെ ശങ്കിക്കും എന്നു പറഞ്ഞു.
14 കുടിയാന്മാർ അവനെ കണ്ടിട്ടു: ഇവൻ അവകാശി; അവകാശം നമുക്കു ആകേണ്ടതിന്നു നാം അവനെ കൊന്നുകളക എന്നു തമ്മിൽ ആലോചിച്ചു പറഞ്ഞു. 15 അവർ അവനെ തോട്ടത്തിൽ നിന്നു പുറത്താക്കി കൊന്നുകളഞ്ഞു. എന്നാൽ തോട്ടത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥൻ അവരോടു എന്തു ചെയ്യും? 16 അവൻ വന്നു ആ കുടിയാന്മാരെ നിഗ്രഹിച്ചു തോട്ടം അന്യന്മാർക്കു ഏല്പിച്ചുകൊടുക്കും”. അതു കേട്ടിട്ടു അവർ അങ്ങനെ ഒരുനാളും സംഭവിക്കയില്ല എന്നു പറഞ്ഞു. 17 അവനോ അവരെ നോക്കി: “എന്നാൽ വീടുപണിയുന്നവർ തള്ളിക്കളഞ്ഞ കല്ലു മൂലക്കല്ലായിത്തീർന്നു” എന്നു എഴുതിയിരിക്കുന്നതു എന്തു? 18 ആ കല്ലിന്മേൽ വീഴുന്ന ഏവനും തകർന്നുപോകും; അതു ആരുടെ മേൽ എങ്കിലും വീണാൽ അവനെ ധൂളിപ്പിക്കും” എന്നു പറഞ്ഞു. 19 ഈ ഉപമ തങ്ങളെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞു എന്നു ശാസ്ത്രിമാരും മഹാപുരോഹിതന്മാരും ഗ്രഹിച്ചിട്ടു ആ നാഴികയിൽ തന്നേ അവന്റെ മേൽ കൈവെപ്പാൻ നോക്കി എങ്കിലും ജനത്തെ ഭയപ്പെട്ടു."
ഉപമയുടെ പ്രാധാന്യം
ദുഷ്ടന്മാരായ കുടിയാന്മാരുടെ ഉപമ ലൂക്കോസിന്റെ ഏറ്റവും സമഗ്രമായ ഉപമകളിൽ ഒന്നും വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതുമാണ്. ഈ ഉപമയുടെ പല സവിശേഷതകൾക്കും ചരിത്രപരമായ ബന്ധമുണ്ട് എന്നതിനാൽ ഇത് പ്രതീകാത്മകവുമാണ്. മാത്രവുമല്ല രക്ഷാചരിത്രവുമായി (Salvation History) അഭേദ്യബന്ധം പുലർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇസ്രായേലിന്റെ ആരംഭം മുതൽ യേശുവിന്റെ ശുശ്രൂഷ വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തെയാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഉടമയുടെ ദീർഘമായ വേർപാടിനെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശം യേശുവിന്റെ തിരിച്ചുവരവല്ല, കാരണം വീട്ടുടമസ്ഥന് പ്രിയപ്പെട്ട പുത്രനായ യേശുവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന് Grundmann അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.
പശ്ചാത്തലം
ഈ ഉപമ നിരവധി കാര്യങ്ങൾക്ക് ഊന്നൽ നൽകുന്നു, കൂടാതെ പഴയനിയമത്തിലും ഇതിനു സമ്പന്നമായ ഒരു പശ്ചാത്തലവുമുണ്ട്. യെശ. 5:1-7 അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ഈ ഉപമ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നതെങ്കിലും, മുന്തിരിത്തോട്ടം ഇസ്രായേൽ അല്ല. മുന്തിരിത്തോട്ടം അനുഗ്രഹത്തിന്റെയോ വാഗ്ദാനത്തിന്റെയോ സ്ഥലമാണ്. മുന്തിരിത്തോട്ടം അനുഗ്രഹത്തിന്റെയോ വാഗ്ദാനത്തിന്റെയോ സ്ഥലമാണ്. കുടിയാൻമാർ ഇസ്രായേൽ ആണ്, പ്രത്യേകിച്ചും യിസ്രായേലിന്റെ മതനേതൃത്വം (Plummer 1896). കുടിയാൻമാരായ ഇസ്രായേൽ, സാധാരണ പഴയനിയമ പ്രതിച്ഛായയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു മാറ്റമാണ്. പഴയനിയമത്തിൽ പലയിടത്തും ഇസ്രായേൽ മുന്തിരിവള്ളിയും, ദൈവം അതിന്റെ കാവൽക്കാരനുമാണ്. ലൂക്കോസിന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ (13:34-35; 19:41-44; 23:1-25) ഇസ്രായേലിന്റെ ദേശീയ തിരസ്കരണം കാണുന്നതിലൂടെ യേശു ഈ മാറ്റം അവതരിപ്പിക്കുന്നു. യേശുവിനെ തിരസ്കരിച്ചത് നേതാക്കളുടെ മാത്രം തെറ്റല്ല ജനങ്ങളും ഉൾപ്പെടും, എന്നിരുന്നാലും നേതാക്കൾക്ക് ഒരു കേന്ദ്ര പങ്കും പ്രത്യേക ഉത്തരവാദിത്തവുമുണ്ട്. ലൂക്കോസ് 20:16 ആളുകളെ നേതൃത്വത്തിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കുന്നു, കൂടാതെ 20:19 ഉപമ നേതൃത്വത്തിനെതിരെയാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. എന്നാൽ 20:16-ലെ ആളുകൾക്ക് യേശുവിന്റെ പോയിന്റ് ഇഷ്ടമല്ല, "അത് ഒരിക്കലും സംഭവിക്കാതിരിക്കട്ടെ!" എന്ന് അവർ പറയുന്നു. 23:1-25 ആകുമ്പോഴേക്കും മിശിഹായെ നിരസിക്കുന്നതിൽ ജനങ്ങളും മതനേതൃത്വടൊപ്പം ചേരും (പ്രവൃത്തികൾ 4:25-26). അതുകൊണ്ട് ജനങ്ങളെ ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽ നിന്നും മാറ്റി നിർത്താനും കഴിയില്ല. ഉപമ രക്ഷാചരിത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതിനാൽ, ഈ സവിശേഷതകളെല്ലാം ലൂക്കോസിന്റെ ആഖ്യാന വീക്ഷണകോണിൽ നിന്ന് ഇമേജറി വിശദീകരിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.
a) യിസ്രായേലിന്റെ അവിശ്വസ്തത, ജാതികൾ അവകാശത്തിലേക്ക് വരുന്നതിനു മുഖാന്തിരമാകുന്നു.
ഈ ഉപമയിലെ ദാസന്മാർ അഥവാ അവർ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന രാഷ്ട്രം സ്ഥിരമായി പ്രവാചകന്മാരെ നിരസിക്കുന്നതിനെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. വാസ്തവത്തിൽ, ആവർത്തനപുസ്തകത്തിലും ചില ചരിത്ര പുസ്തകങ്ങളിലും (ഉദാ. യിരെ. 7:21-29) ദേശീയ അവിശ്വസ്തത ഒരു വിഷയമാണ്. ആ രാഷ്ട്രം ഒരു അവിശ്വസ്ത കുടിയാനാണ്, പുത്രനെ (യേശുവിനെ) കൊലപ്പെടുത്തുന്നതിനെ ഉപമ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ, "പ്രിയപുത്രന്റെ" സ്ഥിതി പ്രവാചകന്മാരുടേതിന് സമാനമാണ് അല്ലെങ്കിൽ അതിനേക്കാൾ മോശമാണ്. മുന്തിരിത്തോട്ടം മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകുന്നത് വിജാതീയരെ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിനെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ജാതികളായ വിശ്വാസികൾ കർത്താവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ ആയിരിക്കുന്നത്. ശിഷ്യന്മാരും "കുടിയാൻ കർഷകർ" ആയതിനാൽ വിശ്വസ്തരായ ജൂതന്മാരെ ഒഴിവാക്കിയിട്ടില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. ഒരു പീഡാനുഭവപ്രവചനം, ഒരു മിശിഹൈക അവകാശവാദം, മരണത്തോടെ ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതി അവസാനിപ്പിക്കില്ലെന്ന വാഗ്ദാനം എന്നിവ ഈ ഉപമയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ദൈവം മറ്റുള്ളവരെ കൊണ്ടുവരും, അവരിൽ നിന്ന് അവൻ ഫലം നേടുകയും അവർ അനുഗ്രഹത്തിൽ പങ്കുചേരുകയും ചെയ്യും. പുത്രൻ നിരസിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ ന്യായവിധി അനിവാര്യമാണെങ്കിലും, വിധി തടയുന്നതിൽ ദൈവം കാണിക്കുന്ന ദീർഘക്ഷമയും ഈ ഉപമ കാണിക്കുന്നു. നേതൃത്വത്തിന്റെ ഗൂഢാലോചനയ്ക്കുള്ള യേശുവിന്റെ പ്രതികരണമായിട്ടാണ് യേശു ഈ ഉപമ അവരോടു സംസാരിക്കുന്നത്. 20:1-8-ൽ (2 നീ എന്തു അധികാരംകൊണ്ടു ഇതു ചെയ്യുന്നു? ഈ അധികാരം നിനക്കു തന്നതു ആർ?) ഉന്നയിക്കപ്പെട്ട ചോദ്യത്തിനും ഇത് ഉത്തരം നൽകുന്നു: യേശു ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അയയ്ക്കപ്പെട്ടവനാണ്; അവന്റെ അധികാരം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നാണ്.
സങ്കീർത്തനം 118:22 ന്റെ സൂചനയോടെയാണ് ഈ ഭാഗം അവസാനിക്കുന്നത്. പ്രവൃത്തികൾ 4:11 ലും 1 പത്രോ. 2:7 ലും ഇതേ ആശയം വ്യക്തമാക്കുന്നതിനാൽ ഈ സങ്കീർത്തനം സഭയിൽ ആഴത്തിലുള്ള ഒരു മുദ്ര പതിപ്പിച്ചു. "ഇടർച്ചക്കല്ല്" എന്നതുമായി ആശയപരമായ ആകർഷണം കാണുന്നത് നല്ലതാണ് (Bock 1987: 127). ദൈവം നിരസിക്കപ്പെട്ട കല്ലിനെ ഉയർത്തും, അത് അതിൽ ഇടറിവീഴുന്ന ആരെയും തകർക്കുകയോ അത് ആരുടെ മേൽ വീഴുന്നുവോ അവരെ തകർക്കുകയോ ചെയ്യും. കല്ല് താഴേക്ക് വീഴും, യേശുവിനെ തിരസ്ക്കരിക്കുന്നവരുടെമേൽതന്നെ അതു വീഴും. ഈ ഭാഗത്തിന്റെ ഒരു ഇരുണ്ടവശമെന്നത് യിസ്രായേലിന്റെ അവസരം അഥവാ അനുഗ്രഹം അതിന്റെ വിരലുകൾക്കിടയിലൂടെ ചോർന്നു പോകുന്നു എന്നതാണ്. രക്ഷാചരിത്രത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്ന നിരവധി അനുബന്ധ പോയിന്റുകളുള്ള ഒരു ഉപമയാണ് ഈ വിവരണം
ദൈവത്തിന്റെ പ്രവാചകന്മാരോടുള്ള ജനതയുടെ മോശം പെരുമാറ്റത്തെ ഈ ഉപമ പരിശോധിക്കുകയും നിരസിക്കലിന്റെ അസംബന്ധം തുറന്നു കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. യഹൂദ ജനത തുടക്കത്തിൽ പ്രയോജനത്തിന്റെയും ഉത്തരവാദിത്തത്തിന്റെയും സ്ഥാനത്താണ്, പക്ഷേ അത് ഫലം കായ്ക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടു, ഒടുവിൽ പുത്രനെ കൊല്ലുന്നു. തൽഫലമായി ജനതയ്ക്ക് അതിന്റെ സ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെടുന്നു, മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ പ്രയോജനങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് പോകുന്നു.
ഒന്നാമതായി, ഈ വേദഭാഗത്തു നിന്നും പറയുവാൻ കഴിയുന്ന കാര്യം പ്രവാചകശബ്ദത്തെ അവഗണിക്കുന്നത് ഭോഷത്വമാണ് എന്നതാണ്.
1. പ്രവാചകശബ്ദത്തെ അവഗണിക്കുന്നത് ഭോഷത്വമാണ് (9-15).
A. ഉപമ
വളരെ ഹൃസ്വമായ ഒരു ആമുഖത്തോടെയാണ് ഉപമ ആരംഭിക്കുന്നത്. (20:9). യേശു ഈ ഉപമ പറയാൻ തുടങ്ങി എന്ന് മാത്രം ലൂക്കൊസ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ ഘട്ടത്തിൽ യേശു വിവരിക്കുന്ന മൂന്ന് ഉപമകളിൽ രണ്ടാമത്തേതാണ് ഇത്. മൂന്നു സ്റ്റെപ്പുകളായിട്ടാണ് ഉപമ ആരംഭിക്കുന്നത്. മുന്തിരിത്തോട്ടം വെച്ചു പിടിപ്പിക്കുന്നു, കുടിയാന്മാർക്ക് അത് പാട്ടത്തിനു കൊടുക്കുന്നു, ഉടമ ദീർഘയാത്രക്ക് പോകുന്നു. ഇവിടുത്തെ ചിത്രം യെശയ്യാവിന്റേതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്, അവിടെ മുന്തിരിത്തോട്ടം ഇസ്രായേൽ ആണ്, ഉടമ ദൈവമാണ്. എന്നാൽ ഇവിടെ യിസ്രായേലല്ല, പ്രത്യുത ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനമാണ്.
മർക്കോസും മത്തായിയും വിവിധ പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്നു: ഉടമ ഒരു മുന്തിരിത്തോട്ടം നടുന്നു, ഒരു വേലി കെട്ടുന്നു, ഒരു മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിനായി ഒരു സ്ഥലം കുഴിക്കുന്നു, ഒരു ഗോപുരം പണിയുന്നു, അത് കുടിയാന്മാർക്ക് പാട്ടത്തിന് നൽകുന്നു, മറ്റൊരു രാജ്യത്തേക്ക് പോകുന്നു. ഈ വിശദാംശങ്ങളിൽ ലൂക്കോസ് കേവലം മൂന്നു ഘടകങ്ങൾ മാത്രമേ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നുള്ളു: മുന്തിരിത്തോട്ടം, കുടിയാൻമാർ, യാത്ര. പല എസ്റ്റേറ്റുകളും ഭൂവുടമകളുടെ അസാന്നിദ്ധ്യത്താൽ പാട്ടത്തിന് നൽകി പോന്നിരുന്നു; ചിലപ്പോൾ വാടകക്കാരൻ ഉടമയുടെ അഭാവത്തിൽ നിയന്ത്രണം പിടിച്ചെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. മുന്തിരിത്തോട്ടക്കാരൻ, ചെടികളെ പരിപാലിക്കുകയും അവ ഫലം കായ്ക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനാണ്. യജമാനന്റെ ദീർഘകാല അഭാവം യിസ്രായേൽ രാജ്യത്തിന്റെ നീണ്ട ചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു അവലോകനത്തിന് വേദിയൊരുക്കുന്നു. മുന്തിരിത്തോട്ടം വാഗ്ദാന സ്ഥലമാണ്, കാരണം രാഷ്ട്രവും അതിന്റെ നേതൃത്വവും കുടിയാന്മാരായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ലൂക്കോസ് ഉപമയെ രാഷ്ട്രത്തിനും അതിനെ വഴിതെറ്റിച്ച അതിന്റെ നേതാക്കൾക്കുമുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പായി കാണുന്നു. കുടിയാന്മാരെ നേതാക്കളിൽ മാത്രം ഒതുക്കുന്നത് വളരെ ഇടുങ്ങിയതാണ്. ലൂക്കോസ് 2:34 ഒരു വിഭജിത ഇസ്രായേലിനെ പഠിപ്പിക്കുന്നു, എന്നാൽ ലൂക്കോസ് 19:41-44, പ്രവൃത്തികൾ 28:25-28 എന്നിവ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്, മിക്ക ജനതയും പ്രതികരിക്കുന്നില്ലെന്നും കുറ്റക്കാരാണെന്നുമാണ്.
i. ആദ്യം അയച്ച ദാസൻ (20:10)
യജമാനന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിൽ എന്ത് ഫലവും ലാഭവും ഉണ്ടായി എന്ന് കാണാൻ ഒരു കൂട്ടം ദാസന്മാർ എസ്റ്റേറ്റിലേക്ക് വരുന്നു. ഒരുപക്ഷേ അഞ്ച് വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയിരിക്കാം (ലേവ്യ. 19:23-25, Nolland). ഉൽപാദനത്തിന് മതിയായ സമയം നൽകിയിരുന്നു എന്നാണ് "സമയമായപ്പോൾ" എന്ന പ്രയോഗം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഫലം പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടതാണ്, കാരണം അത് കുടിയാൻമാരുടെ ജോലിയായിരുന്നു. ചരിത്രത്തിലെ വിവിധ സമയങ്ങളിൽ യിസ്രയേലിലേക്ക് അയച്ച പ്രവാചകന്മാരുടെ തരംഗത്തെയാണ് ദാസന്മാർ മൊത്തത്തിൽ ചിത്രീകരിക്കുന്നത്. യിരെമ്യാവ് 7:25-29 ൽ നിന്നാണ് പ്രമേയം നേരിട്ട് വരുന്നത് എന്നതിൽ നിന്നാണ്, ഇത് രാഷ്ട്രത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നുവെന്ന് പറയാനുള്ള ഒരു കാരണം.
ദാസനെ സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ കുടിയാന്മാർ തെല്ലും ആതിഥ്യമര്യാദ കാണിക്കുന്നില്ല. കുടിയാൻമാർ യജമാനൻ നിയോഗിച്ച ദാസനെ തല്ലുകയും വെറുംകൈയോടെ തിരിച്ചയക്കുകയും ചെയ്തു. കുടിയാന്മാർ ഉടമയ്ക്ക് ഒന്നും തിരികെ നൽകുന്നില്ല, ദൈവം പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ഫലം ഇല്ലാത്ത ജനതയുടെ ഒരു ചിത്രമാണിത് നൽകുന്നത്.
ii. രണ്ടാമത്തെ ദാസൻ അയയ്ക്കപ്പെട്ടു (20:11)
രണ്ടാമത്തെ ദാസനും ആദ്യത്തെ ദാസന്മാർക്കു ലഭിച്ചതിനേക്കാൾ മോശമായ പ്രതികരണമാണ് കുടിയാന്മാരിൽ നിന്നും നേരിടേണ്ടിവന്നത്. അവർ അവനെ തല്ലുകയും അപമാനിക്കുകയും വെറുംകയ്യൊടെ അയക്കുകയും ചെയ്തു. കുടിയാന്മാരുടെ എതിർപ്പ് വർദ്ധിക്കുന്നു.
iii. മൂന്നാമത്തെ ദാസൻ അയയ്ക്കപ്പെട്ടു (20:12)
മൂന്നാമതും താൻ ഒരു ദാസനെ അയയ്ക്കുന്നു, അവനോട് സമാനമായി പെരുമാറുന്നു. "അവർ അവനെയും മുറിവേല്പിച്ചു പുറത്താക്കിക്കളഞ്ഞു." ലൂക്കോസ് 10:34-ൽ നല്ല ശമര്യക്കാരൻ സഹായിച്ച മനുഷ്യന് സംഭവിച്ച മുറിവുകൾക്ക് സമാനമായ പീഡനമാണ് ഈ ദാസന് ഏൽക്കേണ്ടിവന്നത്. കുടിയാന്മാരുടെ കൈകളിൽ നിന്ന് ഒരു ദാസനും നന്നായ പെരുമാറ്റം ലഭിച്ചില്ല. വാസ്തവത്തിൽ, ഓരോരുത്തരും മുമ്പത്തേതിനേക്കാൾ മോശമായ പീഡനമാണു ലഭിച്ചത്. പ്രവാചകന്മാരോടുള്ള ഇസ്രായേലിന്റെ പെരുമാറ്റത്തിന്റെ ഒരു ചിത്രമാണിത്.
iv) അയച്ച പുത്രൻ (20:13-15a)
അവസാനം യജമാനൻ തന്റെ പുത്രനെ അയക്കുന്നു. യജമാനൻ വളരെ ക്ഷമയോടെ, ആലോചനയോടെ, എന്നാൽ കുറച്ച് അനിശ്ചിതത്വത്തോടെ, അദ്ദേഹം അത് ചെയ്യുന്നു. ഒരു ഉപമ പലപ്പോഴും യാഥാർത്ഥ്യവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ലെന്ന് ആത്മഗതത്തിലെ ഈ അനിശ്ചിതത്വം കാണിക്കുന്നു. കാരണം, ദൈവം തന്റെ പുത്രന്റെ വിധിയെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കലും മടിയോ അനിശ്ചിതത്വമോ ഉള്ളവനാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നില്ല. താമസവും ചിന്തയും സൂചിപ്പിക്കുന്നത് കുടിയാന്മാരുടെ പെരുമാറ്റം ഒരു പ്രതിസന്ധി സൃഷ്ടിച്ചു എന്നാണ്. ഒരുപക്ഷേ മതിയായ പദവിയുള്ള, അധികാരമുള്ള ഒരാളെ താൻ അയച്ചിട്ടില്ലായിരിക്കാം, അതിനാൽ തന്റെ "പ്രിയപുത്രനെ" അയയ്ക്കാൻ ഉടമ തീരുമാനിക്കുന്നു.
2. ദൈവത്തിന്റെ ദീർഘക്ഷമയേയും സ്ഥിരോത്സാഹത്തേയും ലാഘവബുദ്ധിയോടെ കാണരുത്.
ഇസ്രായേലിൽ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനോട് ചില സമാനതകളോടെയാണ് യേശു കഥ പറയുന്നത്. ഒരുപക്ഷേ അവർ മകനെ ബഹുമാനിക്കുമെന്ന് ഗുരു പ്രതീക്ഷിച്ചു. ഗുരുവിന്റെ മാനസികാവസ്ഥ കഥയുടെ പിരിമുറുക്കത്തിനും ദയനീയതയ്ക്കും ആക്കം കൂട്ടുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ക്ഷമയും സ്ഥിരോത്സാഹവും ഈ വാക്യത്തിൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു, മകൻ യേശുവിനെ അയച്ചതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ദീർഘക്ഷമയും സ്ഥിരോത്സാഹവും മാനസാന്തരത്തിൽ നിന്നു വിശ്വാസികളായ നിങ്ങളെ തടയുന്നുണ്ടോ? പാപത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന ചില വിശ്വാസികൾ മാനസാന്തരപ്പെടാൻ മനസ്സ് കാണിക്കാത്ത ഒരു വിശ്വാസിയാണോ നിങ്ങൾ? തീർച്ചായായും ദൈവത്തിന്റെ ദീർഘക്ഷമയെയും സ്വിരോത്സാഹത്തേയും നിങ്ങൾ ലാഘവമായി കാണരുത്. അത് അപകടമാണ്.
ഇന്ന് ദൈവത്തിന്റെ വചനവുമായി അനേകം ദൈവദാസന്മാർ ജനങ്ങളെ സമീപിക്കുന്നു. എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തിനു ചെവികൊടുക്കുവാൻ മനസ്സു വെക്കുന്നവർ എത്രയൊ വിരളമാണ്. ദൈവചനം കേൾക്കുവാനും ട്രാക്റ്റുകൾ വായിക്കുവാനും മനസ്സ് വെക്കുന്നവർക്കായി ഞാൻ ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ അതു മനസ്സോടെ സ്വീകരിച്ചാൽ ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങൾക്ക് നിങ്ങൾ അവകാശികളായി തീരും. എന്നാൽ നിരസ്സിക്കുന്നവരെ കാത്തിരിക്കുന്നത് ദൈവത്തിന്റെ ഭയാനകമായ ന്യായവിധിയാണ് എന്ന കാര്യം വിസ്മരിക്കരുത്.
മത്തായി പറയുന്നു, "പിന്നീട് അവൻ തന്റെ മകനെ അവരുടെ അടുക്കലേക്ക് അയച്ചു, "അവർ എന്റെ മകനെ ബഹുമാനിക്കും" എന്ന് പറഞ്ഞു. യജമാനന് "ഇപ്പോഴും ഒരു പ്രിയപ്പെട്ട മകൻ ഉണ്ടായിരുന്നു" എന്ന് മാർക്ക് കുറിക്കുന്നു, ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏക മകനാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. മകനെ നീക്കം ചെയ്താൽ അവർക്ക് ഭൂമി അവകാശപ്പെടാനാകുമെന്ന കുടിയാന്മാരുടെ പ്രതീക്ഷ ഇത് സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു. മർക്കോസും ഒരു ആത്മഗതം പറയുന്നു: "അവസാനം, 'അവർ എന്റെ മകനെ ബഹുമാനിക്കും' എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവനെ അവരുടെ അടുക്കലേക്ക് അയച്ചു." എന്നാൽ ലൂക്കോസ് മാത്രം "ഞാൻ എന്തുചെയ്യണം?" എന്ന ചിന്താപരമായ ചോദ്യം ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ആത്മഗതം വിപുലീകരിക്കുന്നു. ഈ ചോദ്യം യെശയ്യാവ് 5:4 ൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞതാകാം. ഓരോ എഴുത്തുകാരനും സ്വന്തം വാക്കുകളിൽ ഒരേ അടിസ്ഥാന കാര്യം പറയുന്നു.
കുടിയാന്മാർക്ക് രണ്ട് ഭാഗങ്ങളുള്ള പദ്ധതിയുണ്ട്: ആദ്യം കൊലപാതകം, പിന്നീട് പാരമ്പര്യമായി എസ്റ്റേറ്റ് സ്വന്തമാക്കുക. ഇവിടെ യുക്തി മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസമാണ്. മകനെ കൊല്ലുന്നത് എങ്ങനെയാണ് കുടിയാന്മാരുടെ അവകാശം സ്ഥാപിക്കുന്നത്? ഈ അസംബന്ധം ഒരു പ്രധാന കാര്യമാണ്, കാരണം അത് അവരുടെ തിരസ്കരണത്തിന്റെ മണ്ടത്തരം വ്യക്തമാക്കുന്നു. വ്യക്തമായ ഒരു അവകാശിയില്ലാതെയും കൊലപാതകിയെ കണ്ടെത്താതെയും ഭൂമി സ്വതവേ അതിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നവരുടെ കൈകളിലേക്ക് തിരികെ ലഭിക്കുമെന്നായിരുന്നു പ്രതീക്ഷ, സത്യം പറഞ്ഞാൽ, ഈ കൊലപാതക മനോഭാവം യേശുവിന്റെ യഥാർത്ഥ പ്രേക്ഷകരിൽ ഭൂരിഭാഗത്തിനും നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു, പക്ഷേ ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അത് പ്രകടമാകും. ഉപമ പൂർണ്ണമായ തിരസ്കരണത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, യേശുവിനെതിരെ ഗൂഢാലോചന നടത്തുന്നവർക്ക് വിശദാംശങ്ങൾ അമ്പരപ്പിക്കുന്നതാണ്. എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് അവർ അറിയുകയും അതിന്റെ സൂചന മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യും (ലൂക്കോസ് 20:19).
യേശു ഉപമ അവസാനിപ്പിക്കുന്നത്, കുടിയാന്മാർ മകനെ പുറത്താക്കി കൊല്ലുന്നു എന്ന സൂചനയോടെയാണ്, ഇത് നേതാക്കൾ യേശുവിനെ ഉദ്ദേശിച്ചതിന്റെ സൂചനയാണ്. 20:12-ൽ "പുറത്താക്കൽ" (έκβάλλω, ekballo) എന്നതിന് അദ്ദേഹം അതേ ക്രിയ ഉപയോഗിക്കുന്നു. അവർ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന് പുറത്ത് മകനെ കൊല്ലുന്നു.
vi. ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഉടമയുടെ പ്രതികരണം (20:15b-16a)
കഥ അവസാനിപ്പിക്കാൻ യേശു ഒരു വാചാടോപപരമായ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു: ഉടമസ്ഥൻ എന്തു ചെയ്യും? തന്റെ ദാസന്മാരെ പീഡിപ്പിക്കുക മാത്രമല്ല, മകനെയും കൊന്ന ഈ കുടിയാന്മാരെ അവൻ എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യും? അവരുടെ ഈ പ്രവൃത്തിക്ക് ഒരു പ്രതികരണം ആവശ്യമാണെന്നും കുടിയാന്മാർ ആഴത്തിലുള്ള കുഴപ്പത്തിലാണെന്നും വ്യക്തമാണ്. ഈ പരാമർശവും തുടർന്നുള്ള കാര്യങ്ങളും ഉപമയുടെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഭാഗമാണ്, കാരണം അവഉടെ ഉത്തരവാദിത്തത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു പോയിന്റ് നൽകുന്നു. ഈ അഭിപ്രായങ്ങളില്ലാതെ, ഉപമയ്ക്ക് ഒരു സന്ദേശവുമില്ല, ഒരു കഥ മാത്രമായി മാറുന്നു - ഇത് യേശുവിന്റെ പരാബോളിക് ശൈലിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്.
യേശു ഇപ്പോൾ 26a ഉപമയുടെ ആശയം വ്യക്തമാക്കുന്നു. കുടിയാന്മാർ നശിപ്പിക്കപ്പെടും. മുന്തിരിത്തോട്ടം നേടാനുള്ള അവരുടെ അവസരം എടുത്തുമാറ്റി മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകുന്നു. രാഷ്ട്രത്തെ, പ്രത്യേകിച്ച് നേതൃത്വത്തെ ന്യായം വിധിക്കുന്നതിനാണ് ഇത് ഏറ്റവും യോജിക്കുന്നത്. മറ്റുള്ളവരെ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത് അപ്പോസ്തലന്മാരുടെയും ശിഷ്യന്മാരുടെയും മേലുള്ള അനുഗ്രഹത്തെയും അതുപോലെ തന്നെ ജാതികളുടെ മേലുള്ള അനുഗ്രഹത്തെയും ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ഇസ്രായേൽ വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു, ജാതികളെ കൊണ്ടുവരുന്നു (ലൂക്കോസ് 2:29-35).
B. ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ പ്രതികരണം (20:16b)
ജനക്കൂട്ടം ഞെട്ടലോടെയും ശക്തമായ നിഷേധത്തോടെയും പ്രതികരിക്കുന്നു. "ഒരിക്കലും അങ്ങനെ ആകാതിരിക്കട്ടെ!". അവർ കാര്യം മനസ്സിലാക്കുകയും കുടിയാന്മാരുടെ പ്രവൃത്തിയും യജമാനന്റെ പ്രതികരണവും തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്യുന്നു.
C. തിരുവെഴുത്തു ശാസന (20:17-18)
i. സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 118.22 ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് യേശു തന്റെ ഉപമ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു: "വീടുപണിയുന്നവർ തള്ളിക്കളഞ്ഞ കല്ലു മൂലക്കല്ലായി തീർന്നിരിക്കുന്നു." തുടർന്ന് 118:26 ലൂക്കോസ് ഉദ്ധരിക്കുന്നു: "യഹോവയുടെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ;". എന്നത് യേശുവിനു ബാധകമാക്കുകയും ചെയ്തു. അവൻ കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവനാണ്. നീ എന്ത് അധികാരംകൊണ്ട് ഇതു ചെയ്യുന്നുവെന്ന് പരീശന്മാർ ചോദിച്ച ചോദ്യത്തിനുള്ള മറുപടിയും കൂടിയാണിത്. ലൂക്കോസ് 19:38-ൽ ഈ സങ്കീർത്തനത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ഉദ്ധരണി, രാജാവിനെ വ്യക്തമായി പരാമർശിക്കുകയും സങ്കീർത്തനം രാജകീയവും മിശിഹൈകവുമാണെന്ന് കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഈ മൂന്നാമത്തെ ഉദ്ധരണിയിൽ ("ആ കല്ലിന്മേൽ വീഴുന്ന ഏവനും തകർന്നുപോകും; അതു ആരുടെ മേൽ എങ്കിലും വീണാൽ അവനെ ധൂളിപ്പിക്കും” 1 പത്രൊസ് 2:7, cf യെശയ്യ 28:16) നിരസിക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും ഉയർത്തപ്പെട്ട കല്ലാണ് യേശു എന്ന കാര്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു.. ലൂക്കോസിന്റെ വാക്കുകൾ പഴയനിയമ സന്ദർഭത്തിൽ, ഈ ഭാഗം രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ മുമ്പാകെ നിരസിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനതയെയും രാജാവിനെയും വിവരിക്കുന്നു എന്നിരുന്നാലും, ഈ നിരസിക്കപ്പെട്ട ഗ്രൂപ്പുകൾക്ക് ദൈവമുമ്പാകെ ഒരു ഉന്നത സ്ഥാനമുണ്ടെന്ന് സങ്കീർത്തനം ഉറപ്പുനൽകുന്നു. ലൂക്കോസിന്റെ ഉപയോഗം സമാനമാണ്, പക്ഷേ കൂടുതൽ വ്യക്തമാണ്: പ്രിയപുത്രനെന്ന നിലയിൽ യേശുവിനെ ജനത നിരസിക്കുന്നു, പക്ഷേ ദൈവം ബഹുമാനസ്ഥാനം ഉള്ളവനായി അംഗീകരിക്കുന്നു. ഉപയോഗത്തിലെ വിരോധാഭാസം എന്തെന്നാൽ, ദൈവം നിയോഗിച്ചവനോടുള്ള അവരുടെ എതിർപ്പ് കാരണം ദേശീയ ആശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു സങ്കീർത്തനം ഇപ്പോൾ അവരെ അവിശ്വസ്തതയ്ക്ക് കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു എന്നതാണ്.
യേശു അത്രമാത്രം തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും ഉന്നതനായ ഒരു വ്യക്തിയാണ്. രാഷ്ട്രവും അതിന്റെ നേതൃത്വവും ദൈവത്തിനും അവന്റെ ജനത്തിനും എതിരായി നിലകൊള്ളുന്നു എന്നതാണ് ജനക്കൂട്ടത്തെ രോഷാകുലരാക്കുന്നത്. സങ്കീർത്തനത്തിന്റെ യേശുവിന്റെ പ്രയോഗം രാഷ്ട്രത്തെ ദൈവത്തിന്റെ പക്ഷത്ത് നിന്ന് അവനെതിരെ നിലകൊള്ളാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. പുത്രന് അവന്റെ പ്രമുഖ സ്ഥാനം ലഭിക്കുന്നത് തടയാൻ രാഷ്ട്രം ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല. ദൈവത്തിന്റെ ദൂതനെ നിരസിക്കുന്നത് സാധാരണമാണെന്ന് തിരുവെഴുത്ത് കാണിക്കുന്നു. എന്നാൽ അത് ദൈവം തന്റെ അയച്ചവന് ബഹുമാനം നൽകുന്നതിൽ നിന്ന് തടയുന്നില്ല.
ii. പൊടിക്കുന്ന കല്ല് (20:18)
ബൈബിൾ ഉദ്ധരണികളിൽ നിന്ന് ബൈബിൾ പ്രതിച്ഛായകളിലേക്ക് യേശു മാറുന്നു. കല്ലിന്റെ ശക്തിയെയും അധികാരത്തെയും കുറിച്ചുള്ള പഴഞ്ചൊല്ല് പ്രതികരിക്കാത്തവരുടെ വിധിയെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. മൂലക്കല്ലിന്റെ പ്രതിച്ഛായ യേശു നിലനിർത്തുന്നില്ല. കാരണം ഒരാൾ അതിൽ ഇടറിപ്പോകില്ല, പക്ഷേ കല്ലിന്റെ അർത്ഥവത്തായ റദ്ദാക്കലിനെ വിവരിക്കുന്നു. നിരസിക്കുന്നവർ ഒന്നുകിൽ തകർന്നു പോകുന്നു (συνθλάω, sythlao) അല്ലെങ്കിൽ പൊടിയായി (λικμάω, likmao) വളരെ നേർത്തതായി മാറുന്നു, അങ്ങനെ അവർ പതിർ പോലെയായി മാറുന്നു ചിത്രം ഒരു ഭരണ കർത്താവ് എന്ന നിലയിൽ പ്രിയപുത്രന് ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന ന്യായവിധി അധികാരത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. ചിത്രം ന്യായവിധിയിൽ അവന്റെ തിരിച്ചുവരവിനെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു (പ്രവൃത്തികൾ10:42-43), എന്നിരുന്നാലും യേശു ഈ രണ്ട് സംഭവങ്ങളെയും പരസ്പരം ചിത്രങ്ങളായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന രീതി കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ ജറുസലേമിന്റെ നാശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സൂചന സാധ്യമാണ്.
D. യേശുവിനെ പിടികൂടാനുള്ള നേതൃത്വത്തിന്റെ ആഗ്രഹം പരാജയപ്പെട്ടു (20:19)
ലൂക്കോസ് 20:9-19 എന്നത് ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രത്തെയും ദൈവത്തിന്റെ ദീർഘക്ഷമയെയും കുറിച്ചുള്ള യേശുവിന്റെ വ്യാഖ്യാനം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു പ്രധാന വാക്യമാണ്. യേശുവും നേതൃത്വവും തമ്മിലുള്ള ഏറ്റുമുട്ടൽ ഒരു പുതിയ തലത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നു, യേശു ആക്രമണത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു. നേതൃത്വം തന്നോടുള്ള പെരുമാറ്റത്തെ അദ്ദേഹം ഇസ്രായേൽ മുമ്പ് പ്രവാചകന്മാരോട് പെരുമാറിയതിനോട് താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു (11:47-51). ആവർത്തനം മുതൽ പഴയ നിയമ ചരിത്രം കാണിക്കുന്ന പലതിനോടും യേശു യോജിക്കുന്നു. അനുഗ്രഹത്തിൽ ഒരു വ്യക്തിയുടെ പങ്കാളിത്തം കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം ഒരു അനിഷേധ്യമായ ദേശീയ അവകാശമല്ലെന്ന് അദ്ദേഹം ജനങ്ങളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ഇസ്രായേലിന് വാഗ്ദാനം ഉണ്ടായിരിക്കാം, പക്ഷേ അതിനർത്ഥം ഓരോ ഇസ്രായേല്യനും അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവനാണെന്ന് അർത്ഥമാക്കുന്നില്ല. പ്രതികരണത്തിനായി ദൈവം ഓരോ വ്യക്തിയെയും പരിശോധിക്കുന്നു.
3. ദൈവത്തിന്റെ അന്തിമ ന്യായവിധി
ജനതയുടെ പ്രതികരണം പര്യാപ്തമായിരുന്നില്ല. അവർ തന്നെ കൊല്ലുമെന്ന് യേശു പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. എന്നാൽ അത് ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയെ തടയില്ല. തള്ളിക്കളഞ്ഞ കല്ല് ഉയർത്തപ്പെടും, ന്യായവിധി അവന്റെ ഉയർത്തലിനെ പിന്തുടരും. വാസ്തവത്തിൽ, പുത്രന്റെ മരണത്തിൽ നിന്ന് അനുഗ്രഹം ഉത്ഭവിക്കുമ്പോൾ വാഗ്ദത്ത മുന്തിരിത്തോട്ടം മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് പോകും. യേശു ദുർബലനും ശക്തനുമായി തോന്നിയേക്കാം, പക്ഷേ അവൻ നീതീകരിക്കപ്പെടും. അതേസമയം, ജനക്കൂട്ടം കാരണം അവനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ വൈകുന്നു. യേശുവിനെ നീക്കം ചെയ്യാൻ നേതൃത്വം ആകാംക്ഷാഭരിതരാണ്, പക്ഷേ അവന്റെ നീക്കം അനിവാര്യമായ ഉയർച്ചയെയും ന്യായവിധിയെയും കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കുകയേയുള്ളൂ. ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയിൽ, കാര്യങ്ങൾ പുറമേ കാണുന്നതുപോലെയല്ലെന്ന് വായനക്കാരൻ കാണണം. ശക്തിയും അധികാരവും പൗരോഹിത്യത്തിൽ വസിക്കുന്നില്ല; അവ യേശുവിലാണ്, വിലയേറിയ നിരസിക്കപ്പെട്ട കല്ലിലാണ് അധികാരം വസിക്കുന്നത്. ചോദ്യം ഇതാണ്: ദൈവം ഉയർത്തിയകല്ലുമായി അഥവാ യേശുക്രിസ്തുവുമായി നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ബന്ധമുണ്ടോ, അതോ നിങ്ങൾ ആ കല്ലിൽ വീണു തകർക്കപ്പെടുകയാണോ? അവർ പുത്രനെ കൊന്നേക്കാം, പക്ഷേ യജമാനന് കോടതിയിൽ ഒരു ദിവസം ഉണ്ടാകും. ദൈവം തന്റെ പുത്രനെ നിരാകരിക്കുന്നത് നിസ്സാരമായി കാണുന്നില്ല. അവൻ അവരെ ന്യായം വിധിക്കും.
ഇന്നും ലോകം അതുതന്നെ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ക്രിസ്ത്യാനികൾ എല്ലായിടത്തും പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അവരുടെ വസ്തുവകകൾ കൊള്ളയടിക്കുന്നു. അവർക്ക് ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുവാനൊ സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കുവാനൊ കഴിയുന്നില്ല. നീതിമാനായ ഒരു ദൈവം സ്വർഗ്ഗത്തിലുണ്ട് എന്ന കാര്യം അവർ വിസ്മരിക്കുകയൊ അവഗണിക്കയൊ ചെയ്യുന്നു. അവൻ തന്റെ പുത്രനെ സകല ലോകത്തിനു അവകാശിയാക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന കാര്യം അവർ ഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ആരെങ്കിലും അത് ഗ്രഹിപ്പിപ്പാൻ തുനിഞ്ഞാൽ അവരെ വകവരുത്തുവാൻ അവർ തുനിയുന്നു. യിസ്രായേലിലേക്ക് ദൈവം അയച്ച പ്രവാചകന്മാരോട് അവർ ദുഷ്ടത പ്രവർത്തിച്ചതുപോലെ ഇന്നും ലോകത്തിൽ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവം എല്ലാനാളും ഇങ്ങനെ മുന്നോട്ടു പോകുവാനും തിന്മ വിജയിക്കുവാനും അനുവദിക്കയില്ല. അവന്റെ ദീർഘക്ഷമയെ ആരും തുശ്ചീകരിക്കരുത്. യേശു വീണ്ടും വരും. അവൻ ആരുടെമേൽ വീഴുന്നുവൊ അവർ ധൂളിയാക്കപ്പെടും. അവന്റെ രാജ്യം ഈ ഭൂമിയിൽ സ്ഥാപിതമാകും.
എന്നാൽ ഇത് രക്ഷാകാലമാണ്. ആർക്കും മാനസാന്തരപ്പെട്ട് അവന്റെ പ്രജകളായി തീരാം. ഈ അവസരം നിങ്ങൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഞാനൊരു പാപിയാണ്. ഞാൻ നരകശിക്ഷക്കു യോഗ്യനാണ് എന്ന കാര്യം ഞാൻ അംഗീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ എനിക്കു വേണ്ടി, എന്റെ പകരക്കാരനായി യേശു എന്റെ പാപത്തിന്റെ ശിക്ഷ ഏറ്റുവാങ്ങി മരിച്ചതിനാൽ എനിക്ക് പാപത്തിന്റെ ശിക്ഷയിൽ നിന്നു വിടുതൽ ഉണ്ട് എന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഞാൻ യേശുവിനെ എന്റെ രക്ഷകനും നാഥനുമായി സ്വീകരിക്കുന്നു വെന്ന് നിങ്ങൾ ഹൃദയത്തിൽ ഏറ്റുപറഞ്ഞാൽ ദൈവത്തിന്റെ വരാനിരിക്കുന്ന ന്യായവിധിയിൽ നിന്ന് രക്ഷനേടാനാവുകയും ക്രിസ്തുവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് പ്രവേശിക്കുവാനാവുകയും ചെയ്യും. നിങ്ങൾ ഇന്നു തന്നെ അതിനു തയ്യാറാകുമൊ?
*******