ദൈവം വളരെ അകലെയാണെന്ന് തോന്നുന്ന സമയങ്ങൾ വിശ്വാസികളുടെ ജിവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ആ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വിലാപത്തോടെയാണ് സങ്കീർത്തനം ആരംഭിക്കുന്നത്. കഷ്ടത ഒരു കാര്യമാണ്, എന്നാൽ ദൈവം ഇടപെടുന്നില്ല എന്നതോന്നൽ സങ്കീർത്തനക്കാരന് ഒരു വലിയ പ്രശ്നമാണ്. ആദ്യ വാക്യം ഒരു വാചാടോപപരമായ ചോദ്യത്തിന്റെ രൂപത്തിലാണ്: “യഹോവേ, നീ ദൂരത്തു നിൽക്കുന്നതെന്തു? കഷ്ടകാലത്തു നീ മറഞ്ഞുകളയുന്നതുമെന്തു?”

വിലാപ സങ്കീർത്തനങ്ങളിൽ അത്തരം ചോദ്യങ്ങൾ സാധാരണമാണ് (ഉദാ., 13:1; 22:1—2). ഉടമ്പടി ദൈവമായ യഹോവയോടുള്ള ഒരു വിശ്വസ്ത വിശ്വാസിയുടെ നിലവിളിയായി അത് പുറത്തുവരുന്നു. ഉടമ്പടി ദൈവം പീഡിത വിശ്വാസിയിൽ നിന്ന് അകന്നു നിൽക്കുന്നതുപോലെ, അല്ലെങ്കിൽ കഷ്ടകാലത്ത് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള അനുഭവം തികച്ചും വേദനാജനകമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, അത്തരം ചോദ്യങ്ങൾ ദൈവം ഇടപെട്ട് കാര്യങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതിനു രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നതാണ്. സമാനമായി സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 22:11 ൽ നാം കാണുന്നു: “ കഷ്ടം അടുത്തിരിക്കയാൽ എന്നെ വിട്ടകന്നിരിക്കരുതേ; സഹായിപ്പാൻ മറ്റാരുമില്ലല്ലോ.”

പ്രായൊഗികത: വ്യവസ്ഥാപരമായ തിന്മ നടക്കുന്നുവെന്ന കാര്യം അംഗീകരിക്കുക. അതു നേരിടേണ്ടി വരുമ്പോൾ കൈപ്പ് അടിച്ചമർത്തുന്നതിനൊ നിസ്സംഗതയിലേക്കു തിരിയുന്നതിനൊ പകരം ദൈവവുമായി നിങ്ങളുടെ ദുരിതം പങ്കുവെക്കുക.

2—11 വരെ വാക്യങ്ങൾ ദുഷ്ടന്മാരായ ആളുകളുടെ പീഡനംമൂലം അസഹനീയമാകുന്ന സമയങ്ങളെ വിവരിക്കുന്നു. ശക്തരും ദുഷ്ടന്മാരുമായ ആളുകൾ തങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് നേടുന്നതിനായി നിരപരാധികളെയും നിസ്സഹായരെയും നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. “ദുഷ്ടന്മാർ” എന്ന വാക്ക് പൊതുവെ “ഭക്തിയില്ലാത്തവരെ” സൂചിപ്പിക്കാമെങ്കിലും, ഇവിടെ അത് മോശം പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഈ ദുഷ്ടന്മാർ ദ്രോഹികളും ദൈവദൂഷണം പറയുന്നവരും ക്രൂരന്മാരുമാണ്; അവർ അഭക്തരും ധിക്കാരികളും ദൈവഭയമില്ലാത്തവരുമാണ്, ഒരുപക്ഷേ അവർക്കിക്കാര്യം ബോധ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ലായിരിക്കാം. മാനുഷിക തലത്തിൽ, ഈ ആളുകൾ എന്ത് ചെയ്യാൻ പദ്ധതിയിടുന്നുവോ അത് ദേശത്തെ നിസ്സഹായരായ ആളുകളെ കഷ്ടത്തിലാക്കുന്നു.

അവർ ധിക്കാരികളും അവരുടെ ദ്രോഹപരമായ പദ്ധതികളിൽ ഊറ്റം കൊള്ളുന്നവരുമാണ്. അവരുടെ അഹങ്കാരം ദുരിതമനുഭവിക്കുന്നവരുടെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ തീവ്രമാക്കുന്നു. പെറോൺ പറയുന്നതുപോലെ, അവർ തങ്ങളുടെ ഇരയെ കഷ്ടതയുടെ അഗ്നിജ്വാലയിൽ ഇടുന്നു.

“അവർ” സങ്കൽപ്പിച്ചതോ ആവിഷ്ക്കരിച്ചതോ ആയ പദ്ധതികളാൽ നയിക്കപ്പെടുന്നു. "അവർ" എന്ന ക്രിയയുടെ subject പീഡിതനോ ദുഷ്ടനോ ആകാം. രണ്ടാമത്തേതാണ് സാഹചര്യമെങ്കിൽ, വാക്യം ദുഷ്ടന്മാരുടെ നാശം മുൻകൂട്ടി കാണും - അവരുടെ പദ്ധതികൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ പീഡിതരെയല്ല, അവരെയാണ് കുടുക്കുന്നത്. ക്രിയയുടെ subject പീഡിതരാണെങ്കിൽ, അത് സന്ദർഭത്തിൽ കൂടുതൽ അർത്ഥവത്താകുന്നു, അത് വിലാപത്തിന്റെ തുടർച്ചയാണ്, പീഡിതർ ദുഷ്ടന്മാരുടെ തന്ത്രങ്ങളിൽ അകപ്പെടുന്നുവെന്ന് ഇത് അർത്ഥമാക്കുന്നു.

അടുത്തതായി, ദുഷ്ടന്മാരുടെ അഹങ്കാരം അവർ വിലമതിക്കുന്നതിലൂടെയും അവരുടെ വെറുപ്പിലൂടെയും പ്രകടമാകുന്നു (വാക്യം 3). ആദ്യം നമ്മോട് പറയുന്നത്, അവൻ തന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് പ്രശംസിക്കുന്നു എന്നാണ്. ഇതിനർത്ഥം അവന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ, അവന്റെ ദുഷ്ട പദ്ധതികൾ, അവനെ സംബന്ധിച്ചു പ്രശംസയാണ്. അവൻ തന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ആഗ്രഹത്തെ പുകഴ്ത്തുന്നു. എന്ത് ദുഷ്ട ആഗ്രഹം ഉണ്ടായാലും, അവ നേടിയെടുക്കുകയും അതിനെക്കുറിച്ച് പ്രശംസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇന്നു ലോകത്തിലേക്കു നോക്കിയാൽ അതിനു എത്ര ഉദാഹരണങ്ങൾ വേണമെങ്കിലും കാണാൻ കഴിയും. ഇവ ദുഷ്ടന്മാരുടെ സ്വഭാവപരമായ പ്രവൃത്തികളെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു, ഭൂതകാലത്തിലും വർത്തമാനത്തിലും ഇത് സത്യമാണ്, എന്നാൽ ഭാവിയിൽ അത് സത്യമാകില്ല.

പിന്നെ, തിന്മയായ കാര്യങ്ങളോടുള്ള അവരുടെ തെറ്റായ സമീപനം കാണിക്കാൻ, ദുഷ്ടൻ "കൊള്ളക്കാരനെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു. കൊള്ളക്കാരൻ ഒരു വഴികാട്ടിയോ കള്ളനോ ആകണമെന്നില്ല, അയാൾ അതിക്രമിച്ച് കയറി മോഷ്ടിക്കുന്നവനാകണമെന്നുമില്ല; അയാൾ അത്യാഗ്രഹിയായ ഒരു ബിസിനസുകാരനാകാം, അയാൾ ബുദ്ധിമാനും ക്രൂരനുമായിരിക്കാം, മറ്റുള്ളവരുടെ നിക്ഷേപങ്ങൾ നശിപ്പിച്ച് ഒരു സമ്പത്തുമായി രക്ഷപ്പെടാൻ സാധ്യതയുള്ള ഒരാളായിരിക്കാം. ദുഷ്ടന്മാർക്ക് വിജയിക്കാൻ വേണ്ടി നിർഭാഗ്യരെ മുതലെടുക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരാളെ അവർ പ്രശംസിക്കുന്നു.

ദുഷ്ടന്മാർ കുറ്റവാളിയെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അത്തരം പ്രവർത്തനങ്ങൾ നിരോധിക്കുന്ന യഹോവയെ അവൻ നിന്ദിക്കണം. “അനുഗ്രഹിക്കുന്നു” എന്നതിന് വിപരീതമായി നിന്ദിക്കുന്നു. “നിന്ദിക്കുക” എന്നത് ഒരാളെക്കുറിച്ച് ദുഷ്ടത സംസാരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ അധികമായ സംഗതിയാണ്. അത് വെറുപ്പും അവഹേളനവും ഏറ്റെടുക്കുന്നു. എത്രയൊ വിരോധാഭാസമായ സംഗതിയാണിത്. എന്നാൽ ആളുകൾ ചെയ്യേണ്ടത്, യഹോവയെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും കൊള്ളക്കാരനെ നിന്ദിക്കുകയുമാണ് വേണ്ടത്.

4-ാം വാക്യം അവരുടെ ധിക്കാരത്തെയും അധർമ്മത്തെയും വിവരിക്കുന്നു. "4 ദുഷ്ടൻ ഉന്നതഭാവത്തോടെ: അവൻ ചോദിക്കയില്ല എന്നു പറയുന്നു; ദൈവം ഇല്ല എന്നാകുന്നു അവന്റെ നിരൂപണം ഒക്കെയും."

അവന്റെ നോട്ടവും ഭാവവും അഹങ്കാരത്തിന്റേതാണ്. അത്തരമൊരു അഹങ്കാരിയായ വ്യക്തിക്ക് ദൈവം അവന്റെ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്ക് കണക്ക് ചോദിക്കുകയില്ല എന്ന ചിന്തയാണ് അവനെ ഭരിക്കുന്നത്. വാസ്തവത്തിൽ, അവസാന വരി അവൻ ഒരു നിരീശ്വരവാദിയാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു: അവന്റെ എല്ലാ തന്ത്രങ്ങളും ദുഷ്ട പദ്ധതികളും എല്ലാം അവനെ നീതിപീഠത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ ഒരു ദൈവമില്ല എന്ന ആശയത്താൽ വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ഒരു ദൈവം ഉണ്ടെങ്കിൽ പോലും, ദൈവത്തിന്റെ തീരുമാനങ്ങൾ, അവനുമായി ബന്ധമില്ലാത്തതും ഫലപ്രദമല്ലാത്തതുമാണ്, അതിനാൽ ദൈവഹിതം അവൻ അന്വേഷിക്കാറെയില്ല. ഒരാൾക്ക് ദുഷ്ടന്റെ വഴിയും നീതിമാന്റെ വഴിയും താരതമ്യം ചെയ്യാൻ പറ്റും, കാരണം ദൈവത്തിന്റെ വഴികളും ചിന്തകളും എപ്പോഴും അവരുടെ മുമ്പിലുണ്ട്; എന്നാൽ ദുഷ്ടന്മാരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അവന്റെ ദുഷ്ട പദ്ധതികളെ തടയാൻ ആരുമില്ലാത്തതിനാൽ, അവൻ തന്റെ എല്ലാ എതിരാളികളെയും പുച്ഛിക്കുന്നു.

ആറാം വാക്യം, "ഞാൻ കുലുങ്ങുകയില്ല, ഒരുനാളും അനർത്ഥത്തിൽ വീഴുകയുമില്ല എന്നു അവൻ തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പറയുന്നു". അയാൾക്ക് തന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ഉറപ്പിനെയാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ദൈവിക ഇടപെടൽ ഉണ്ടാകില്ലെന്ന് അവൻ കരുതുന്നു. അവൻ ആരെയും പരിഗണിക്കുന്നില്ല. സുരക്ഷിതത്വബോധത്തോടെ, ഇപ്പോഴൊ, ഭാവിയിലൊ, ഒരിക്കലും പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളോ ദൗർഭാഗ്യങ്ങളോ നേരിടേണ്ടിവരില്ലെന്ന് അവൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. അത്തരമൊരു വ്യക്തി സ്വന്തം അഭിമാനത്തിലും ആത്മവിശ്വാസത്തിലും തന്റെ മുന്നിലെ സാഹചര്യങ്ങൾ കൊണ്ട് അന്ധനാണ്.

ഇത്രയും അഹങ്കാരത്തോടെ, ഇത്രയും അധർമ്മത്തോടെ, ആളുകൾക്കെതിരായ അത്തരം ദ്രോഹത്തോടെ, ഈ ദുഷ്ടൻ ഓരോ തവണയും വായ തുറക്കുമ്പോൾ തന്റെ സ്വഭാവം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അവന്റെ വായിൽ നിറയെ ശാപവാക്കുകളാണ്.

ഏഴാം വാക്യം ഇങ്ങനെയുള്ള ദുഷ്ടന്മാരെക്കുറിച്ചു ആളുകൾക്കുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണ്. ഒരു വ്യക്തി ദൈവത്തെ നിന്ദിക്കുകയും നിഷേധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, തന്റെ പ്രവൃത്തികൾക്കുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം നിഷേധിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ദുർബലരായ ആളുകളുടെ ചെലവിൽ വിജയങ്ങളെക്കുറിച്ച് വീമ്പിളക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അങ്ങനെയുള്ള ഒരാളുമായുള്ള ഏതെങ്കിലും ബിസിനസ്സ് ഇടപാടുകളോ സാമൂഹിക സമ്പർക്കങ്ങളോ ഒഴിവാക്കാൻ അവർ ശ്രദ്ധിക്കണം.