നിത്യജീവൻ
സങ്കീർത്തന പരമ്പര-45
The Royal Wedding Song!
രാജകീയ വിവാഹ ഗീതം
Psalm 45
"1 എന്റെ ഹൃദയം ശുഭവചനത്താൽ കവിയുന്നു; എന്റെ കൃതി രാജാവിന്നു വേണ്ടിയുള്ളതു എന്നു ഞാൻ പറയുന്നു. എന്റെ നാവു സമർത്ഥനായ ലേഖകന്റെ എഴുത്തുകോൽ ആകുന്നു.
2 നീ മനുഷ്യപുത്രന്മാരിൽ അതിസുന്ദരൻ; ലാവണ്യം നിന്റെ അധരങ്ങളിന്മേൽ പകർന്നിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടു ദൈവം നിന്നെ എന്നേക്കും അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു.
3 വീരനായുള്ളോവേ, നിന്റെ വാൾ അരെക്കു കെട്ടുക; നിന്റെ തേജസ്സും നിന്റെ മഹിമയും തന്നേ.
4 സത്യവും സൌമ്യതയും നീതിയും പാലിക്കേണ്ടതിന്നു നീ മഹിമയോടെ കൃതാർത്ഥനായി വാഹനമേറി എഴുന്നെള്ളുക; നിന്റെ വലങ്കൈ ഭയങ്കരകാര്യങ്ങളെ നിനക്കുപദേശിച്ചുതരുമാറാകട്ടെ.
5 നിന്റെ അസ്ത്രങ്ങൾ മൂർച്ചയുള്ളവയാകുന്നു; ജാതികൾ നിന്റെ കീഴിൽ വീഴുന്നു; രാജാവിന്റെ ശത്രുക്കളുടെ നെഞ്ചത്തു അവ തറെക്കുന്നു.
6 ദൈവമേ, നിന്റെ സിംഹാസനം എന്നും എന്നേക്കും ഉള്ളതാകുന്നു; നിന്റെ രാജത്വത്തിന്റെ ചെങ്കോൽ നീതിയുള്ള ചെങ്കോലാകുന്നു.
7 നീ നീതിയെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു ദുഷ്ടതയെ ദ്വേഷിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടു ദൈവം, നിന്റെ ദൈവം തന്നെ, നിന്റെ കൂട്ടുകാരിൽ പരമായി നിന്നെ ആനന്ദതൈലംകൊണ്ടു അഭിഷേകം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
8 നിന്റെ വസ്ത്രമെല്ലാം മൂറും ചന്ദനവും ലവംഗവുംകൊണ്ടു സുഗന്ധമായിരിക്കുന്നു; ദന്തമന്ദിരങ്ങളിൽനിന്നു കമ്പിനാദം നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു.
9 നിന്റെ സ്ത്രിരത്നങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ രാജകുമാരികൾ ഉണ്ടു; നിന്റെ വലത്തുഭാഗത്തു രാജ്ഞി ഓഫീർ തങ്കം അണിഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു.
10 അല്ലയോ കുമാരീ, കേൾക്ക; നോക്കുക; ചെവി ചായ്ക്ക. സ്വജനത്തെയും നിന്റെ പിതൃഭവനത്തെയും മറക്ക.
11 അപ്പോൾ രാജാവു നിന്റെ സൌന്ദര്യത്തെ ആഗ്രഹിക്കും; അവൻ നിന്റെ നാഥനല്ലോ; നീ അവനെ നമസ്കരിച്ചുകൊൾക.
12 സോർനിവാസികൾ, ജനത്തിലെ ധനവാന്മാർ തന്നേ, കാഴ്ചവെച്ചു നിന്റെ മുഖപ്രസാദം തേടും.
13 അ:ന്തപുരത്തിലെ രാജകുമാരി ശോഭാപരിപൂർണ്ണയാകുന്നു; അവളുടെ വസ്ത്രം പൊൻ കസവുകൊണ്ടുള്ളതു.
14 അവളെ ചിത്രത്തയ്യലുള്ള വസ്ത്രം ധരിപ്പിച്ചു രാജസന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുവരും; അവളുടെ തോഴിമാരായി കൂടെ നടക്കുന്ന കന്യകമാരെയും നിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരും.
15 സന്തോഷത്തോടും ഉല്ലാസത്തോടും കൂടെ അവരെ കൊണ്ടുവരും; അവർ രാജമന്ദിരത്തിൽ പ്രവേശിക്കും.
16 നിന്റെ പുത്രന്മാർ നിന്റെ പിതാക്കന്മാർക്കു പകരം ഇരിക്കും; സർവ്വഭൂമിയിലും നീ അവരെ പ്രഭുക്കന്മാരാക്കും.
17 ഞാൻ നിന്റെ നാമത്തെ എല്ലാ തലമുറകളിലും ഓർക്കുമാറാക്കും. അതു കൊണ്ടു ജാതികൾ എന്നും എന്നേക്കും നിനക്കു സ്തോത്രം ചെയ്യും."
സങ്കീർത്തനം 45 ഒരു വിവാഹ ആഘോഷത്തെ, പ്രത്യേകിച്ചും ഒരു രാജകീയ വിവാഹ ആഘോഷത്തെ, പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഒരു സ്തുതി ഗീതമാണ്. വിവാഹം എപ്പോഴും സന്തോഷകരമായ ഒരു അവസരമാണല്ല; അതുകൊണ്ട് സന്തോഷത്തിന്റെയും ഉല്ലാസത്തിന്റെയും അലയടികൾ ഇതിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. ഇതൊരു രാജകീയ സങ്കീർത്തനമായതിനാൽ, ഇസ്രായേലിലെ രാജാവിന്റെ വിവാഹമാണ് എന്ന് അനുമാനിക്കാം. എല്ലാ രാജകീയ സങ്കീർത്തനങ്ങളിലുമെന്നപോലെ, അപ്പസ്തോലിക എഴുത്തുകാർ ഇതിനെ ക്രിസ്തുവും സഭയുമായുള്ള (മണവാട്ടി) ബന്ധത്തെ പ്രവചനപരമായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു.
പഴയനിയമത്തിലെ വിവാഹസങ്കല്പം പലപ്പോഴും ബഹുഭാര്യാത്വവും വെപ്പാട്ടിമാരെ വെക്കുന്നതുമായുള്ള പ്രശ്നങ്ങളുമായി—പ്രത്യേകിച്ച് രാജാക്കന്മാരുടെ കാര്യത്തിൽ—കുഴച്ചുമറിക്കപ്പെടാറുണ്ട്; ഇത് ബൈബിൾ പഠിക്കുന്നവരിൽ ഇസ്രായേലിലെ വിവാഹരീതിയെക്കുറിച്ച് സംശയമുളവാക്കുന്നു. ചിലർക്ക് അനേകം ഭാര്യമാരും വെപ്പാട്ടിമാരും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നത് സത്യമാണെങ്കിലും, അതൊരു സാധാരണ നടപടിയായിരുന്നില്ല; തീർച്ചയായും അത് ദൈവഹിതവുമായിരുന്നില്ല. ന്യായപ്രമാണം നൽകപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ്, പൂർവ്വികർക്കിടയിൽ ബഹുഭാര്യാത്വം നിലനിന്നിരുന്നു. ഇസ്രായേലിലെ ഗോത്രപിതാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു; അതിനാൽ അവരുടെ ചരിത്രവിവരണങ്ങളിൽ ഭാര്യമാരും വെപ്പാട്ടിമാരും കടന്നുവരുന്നുണ്ടെങ്കിലും, സംഘർഷങ്ങളും പ്രതിസന്ധികളും അതിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ദൈവം അതാത് സമൂഹങ്ങളിലെ ജനങ്ങളുമായി ഇടപെടുകയായിരുന്നു; കൂടുതൽ വെളിപ്പാടുകളിലൂടെ നിയമങ്ങൾ നൽകുന്നതുവരെ, ആ സാമൂഹിക ഘടനകൾക്കുള്ളിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ദൈവം അവരുടെ ജീവിതത്തെ ക്രമീകരിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഇസ്രായേലിന് ന്യായപ്രമാണം നൽകിയപ്പോൾ, ഏകഭാര്യാത്വമായിരുന്നു ദൈവത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഉദ്ദേശ്യമെന്ന് വ്യക്തമായി. സൃഷ്ടിപ്പിന്റെ വിവരണം അതിനുള്ള വ്യക്തമായ മാതൃക നൽകുന്നു: മലാഖി പ്രവാചകൻ വിശദീകരിച്ചതുപോലെ (2:10-16), ഒരു പുരുഷനും ഒരു സ്ത്രീയും ചേർന്ന് ദൈവഭക്തിയുള്ള സന്തതിയെ ഉളവാക്കുന്നു. ശമുവേലിന്റെയും രാജാക്കന്മാരുടെയും പുസ്തകങ്ങളിൽ, ശമുവേലിന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്ക് ശേഷമുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ സാധാരണക്കാർക്കിടയിൽ ബഹുഭാര്യാത്വം ഉണ്ടായിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. ജ്ഞാനസാഹിത്യ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ (ഇയ്യൊബ്, സദൃശ്യവാക്യങ്ങൾ, സഭാപ്രസംഗി, സങ്കീർത്തനങ്ങൾ, ഉത്തമഗീതങ്ങൾ എന്നിവ) ഇസ്രായേൽ കാലഘട്ടത്തിലെ സമൂഹത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നത് ഒന്നിലധികം ഭാര്യമാരെയോ വെപ്പാട്ടിമാരെയോ പരാമർശിച്ചുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് അച്ഛനും അമ്മയും മക്കളെ ജ്ഞാനം പഠിപ്പിക്കുന്ന സാധാരണ കുടുംബജീവിതം കാണിച്ചുകൊണ്ടാണ്. മാത്രമല്ല, ദൈവവും അവന്റെ ജനവും തമ്മിലുള്ള ഉടമ്പടി ബന്ധത്തെ വിവരിക്കാൻ പ്രവാചകന്മാർ ഏകഭാര്യാത്വത്തിലുള്ള വിവാഹത്തിന്റെ മാതൃക ഉപയോഗിക്കുന്നു.
എന്നാൽ രാജാക്കന്മാരുടെ കാര്യത്തിൽ സ്ഥിതി വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. ഭാര്യമാരുടെ എണ്ണം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനെതിരായ വിലക്ക് (ആവർത്തനപുസ്തകം 17-ൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്) ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, രാജാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ വിജാതീയ രീതികൾ പിന്തുടർന്നു. ദാവീദിന് പല ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നു, എന്നാൽ ഒരു വലിയ അന്തഃപുരം (harem) കെട്ടിപ്പടുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയായിരുന്നില്ല അത്. ശലോമൊൻ പല സ്ത്രീകളെയും വിവിധ ഉടമ്പടികളുടെ ഭാഗമായി (various treaty agreements) വിവാഹം കഴിച്ചു; ഒടുവിൽ അവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയത്തെ വിഗ്രഹാരാധനയിലേക്ക് തിരിച്ചുവിടുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ശലോമൊന് (നമുക്കറിയാവുന്നിടത്തോളം) വളരെ കുറച്ച് കുട്ടികളെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. അതുകൊണ്ട്, ഈ വിവാഹങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും രാജസദസ്സിലെ ആവശ്യങ്ങൾക്കോ സഖ്യങ്ങൾക്കോ വേണ്ടിയുള്ളവയൊ ആയിരുന്നു എന്ന് അനുമാനിക്കാം.
എന്നാൽ 'ഉത്തമഗീതം' (Song of Songs) പോലുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ ഒരു പുരുഷനും സ്ത്രീയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ വിശുദ്ധലിഖിതം ചിത്രീകരിക്കുമ്പോൾ, അത് മനുഷ്യർ അതിനെ ദുരുപയോഗം ചെയ്ത രീതിയിലല്ല, മറിച്ച് ദൈവം ഉദ്ദേശിച്ചതുപോലെയുള്ള ആദർശപരമായ, അഗാധമായ അടുപ്പമുള്ള ബന്ധത്തെയാണ് നോക്കിക്കാണുന്നത്.
സങ്കീർത്തനം 45 ഒരു രാജാവിന്റെ വിവാഹത്തെ - ഒരുപക്ഷേ ഒരു വിദേശ രാജകുമാരിയുമായുള്ള വിവാഹത്തെ-ആഘോഷിക്കുന്നു. ഈ സങ്കീർത്തനം യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക രാജാവിനുവേണ്ടി രചിക്കപ്പെട്ടതാണെങ്കിലും, ആ രാജാവ് ആരാണെന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഊഹിക്കേണ്ടതില്ല. ഈ സങ്കീർത്തനം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത് ആ രാജാവിന്റെ ഗുണങ്ങളിലാണ്; സാധാരണയായി മനുഷ്യരായ രാജാക്കന്മാർക്ക് ഇത് ബാധകമാക്കുമ്പോൾ, അത് രാജസദസ്സിലെ സ്തുതിപാഠകരുടെ അതിശയോക്തി കലർന്ന പ്രശംസയ്ക്ക് (court flattery) തുല്യമായി തോന്നിയേക്കാം. എന്നിരുന്നാലും, സത്യസന്ധത, കൃപ, പ്രൗഢി, നീതി, അതുവഴി ലഭിക്കുന്ന ബഹുമാനം എന്നിവയുള്ള ഒരു ആദർശ രാജാവിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട് ഈ സങ്കീർത്തനം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നു. പ്രണയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ഗീതത്തെ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചാൽ, ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ആളുകൾക്ക് അവരുടെ ശാരീരികവും ആത്മീയവുമായ ബന്ധങ്ങളിൽ പാലിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ ലഭിക്കും.
വിവാഹദിനത്തിൽ ആലപിക്കാനുള്ള ഒരു ഗീതമായിരുന്നു ഈ രാജകീയ സങ്കീർത്തനം. സിംഹാസനത്തിൽ ഉപവിഷ്ടനായ രാജാവിനെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അരികിലിരിക്കുന്ന പുതിയ രാജ്ഞിയെയും, രാജസദസ്സിൽ കവി അവർക്കായി ഈ കാവ്യം ചൊല്ലിക്കൊടുക്കുന്നതും നമുക്ക് ഭാവനയിൽ കാണാം.
ആദ്യത്തെ ഒമ്പത് വാക്യങ്ങൾ രാജാവിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടുള്ളതാണ്. ഈ ഭാഗത്ത്, രാജാവിന്റെ അസാധാരണമായ സൗന്ദര്യം, കൃപ, വീര്യം, പ്രൗഢി, ശക്തി, നീതി എന്നിവയെ വാഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് കവി തന്റെ ഹൃദയത്തിലെ പ്രചോദനാത്മകമായ വാക്കുകൾ ചൊരിയുന്നു. ദൈവമാണ് രാജാവിന് ഈ ഗുണങ്ങളെ നൽകി അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന ബോദ്ധ്യത്തിൽ നിന്നാണ് താനിതു പറയുന്നത്. വിവാഹദിനത്തിലെ രാജകീയ വസ്ത്രധാരണത്തോടെയുള്ള രാജാവിന്റെ വർണ്ണനയോടെയാണ് അദ്ദേഹം സ്തുതിയുടെ ഈ ഭാഗം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത്.
തുടർന്ന്, 10 മുതൽ 15 വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ കവി വധുവിലേക്ക് തന്റെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കുന്നു. സ്വന്തം ജനത്തെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഭർത്താവിനെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നതിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ അദ്ദേഹം അവളോട് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു; കാരണം, അദ്ദേഹം അവളുടെ ഭർത്താവ് മാത്രമല്ല, അവളുടെ രാജാവു കൂടിയാണ്. ഇതിന്റെ ഫലമായി, അവൾക്ക് എല്ലായിടത്തുനിന്നും ആദരവും പ്രീതിയും ലഭിക്കും. തുടർന്ന്, രാജസദസ്സിൽ ഒത്തുകൂടുന്ന രാജ്ഞിയെയും അവളെ അനുഗമിക്കുന്നവരെയും സങ്കീർത്തനക്കാരൻ വർണ്ണിക്കുന്നു.
രാജകീയ വരന്റെ പ്രൗഢിയും മഹത്വവും നീതിബോധവും വാഴ്ത്തിയശേഷം, രാജസന്നിധിയിലേക്ക് ആനയിക്കപ്പെടുന്നതിന് മുൻപ് രാജാവിനെ എങ്ങനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാമെന്ന് നവവധുവിനെ ഉപദേശിക്കുന്നു. തുടർന്ന്, വരുംതലമുറകളിലൂടെ രാജാവിന്റെ നാമം ലോകമെമ്പാടും എന്നേക്കും സ്മരിക്കപ്പെടുമെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രവചിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
അവസാനത്തെ രണ്ടു വാക്യങ്ങൾ ഈ വിവാഹത്തിനായുള്ള ഒരു ആശീർവാദമാണ്. അവരുടെ പിൻഗാമികൾ രാജകുമാരന്മാരായി നാടുവാഴുമെന്നും, അതിനാൽ വരുംതലമുറകളിലും രാജാവ് സ്മരിക്കപ്പെടുമെന്നും സങ്കീർത്തനക്കാരൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.
പ്രധാനസന്ദേശം
രാജകീയ വരൻ ഗാംഭീര്യമുള്ളവനും ശക്തനും നീതിമാനുമായതിനാൽ, അവരുടെ ഐക്യം മഹത്വമുള്ളതായിരിക്കുന്നതിന് മണവാട്ടി അവനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ എല്ലാ ശ്രമവും നടത്തണം. ഇരുവരും സ്നേഹത്തോടും ഐക്യത്തോടും നിതിയോടും ജീവിച്ചാൽ മക്കളിലൂടെ അവരുടെ തലമുറയും അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും.
ഈ സങ്കീർത്തനം "കോരഹിന്റെ പുത്രന്മാർക്ക്" അഥവാ പാടുന്ന ലേവ്യരുടെ കൂട്ടത്തിനു വേണ്ടിയുള്ളതാണെന്നും ഒരു ധ്യാനാത്മക കവിതയാണെന്നും മേൽകുറിപ്പിൽ പറയുന്നു. മാത്രവുമല്ല ഇത് മനോഹരമായ പ്രണയത്തെക്കുറിച്ചാണെന്നും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതേ, ഇതൊരു പ്രേമഗിതമാണ്. സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗീതം.
സ്നേഹമെന്നത് ഏതൊരു സാഹിത്യകൃതികളുടെയും ദൃശ്യാവിഷ്ക്കാരങ്ങളുടെയും മുഖ്യപ്രമേയമാണ്. സ്നേഹത്തിന്റെ ആദർശപരമായ രൂപമാണിത്, എന്നാൽ മിക്ക മനുഷ്യ ബന്ധങ്ങളിലും കാലം കഴിയുന്തോറും പലപ്പോഴും ഈ സ്നേഹം തണുത്തുപോകുകയൊ നഷ്ടപ്പെടുകയൊ ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ അതല്ല വേണ്ടത്; മറിച്ച് ആ സ്നേഹം വർദ്ധിച്ചു വരികയാണ് വേണ്ടത്.
1. രാജകീയ വരൻ തന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിനും, വീര്യത്തിനും, സത്യസന്ധതയ്ക്കും പ്രശംസിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ് (1-9).
ഒന്നാം വാക്യം എഴുത്തുകാരന്റെ ഹൃദയത്തിലുള്ള കൃതിയുടെ സ്വാധീനം, കൃതിയുടെ ഉദ്ദേശ്യം, വാക്കുകളുടെ വാചാലത എന്നിവ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. കൃതി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നതാണെങ്കിലും, എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും ഇത് ഒരു ദൈവനിശ്വസ്ത കൃതിയാണ്. ഈ പ്രമേയത്തിന്റെ പ്രാധാന്യമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞു കവിയുവാനുള്ള കാരണം. തന്റെ വാക്കുകളും ചിന്തകളും ഹൃദയത്തിൽ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞ് മഹത്വപൂർണ്ണമായ സ്തുതിയിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയത്തെ ഇത്രയധികം ഉണർത്തിയ ഒരു "ഉത്തമ പ്രമേയം" വേറെയില്ല.
ഈ രചന രാജാവിനെക്കുറിച്ചാണ്. രാജാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള സ്വതസിദ്ധവും സ്വാഭാവികവുമായ സ്തുതികളാൽ അദ്ദേഹം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ വാചാലമാണ്. തന്റെ നാവിനെ ഒരു കഴിവുള്ള എഴുത്തുകാരന്റെ തൂലികയുമായിട്ടാണ് ഉപമിച്ചിരിക്കുന്നത്.
രാജാവിന്റെ ഗുണവിശേഷങ്ങളാണ് സ്തുതിയിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത്. അവന്റെ രൂപത്തെയും പൊതുവായ സ്വഭാവത്തെയും സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം ആരംഭിക്കുന്നത്. നീ മനുഷ്യപുത്രന്മാരിൽ അതിസുന്ദരൻ" എന്ന് താൻ പറയുമ്പോൾ അവന്റെ സുന്ദരമൊ ശ്രദ്ധേയമൊ ആയ രൂപത്തെ അർത്ഥമാക്കുന്നു. അവൻ സുന്ദരനോ ശ്രദ്ധേയനോ ആണ്. അതുകൊണ്ട് സ്തുതിയുടെ ആദ്യഭാഗം രാജാവിന്റെ കൊട്ടാര മഹത്വത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധേയവുമായ രൂപഭാവത്തിലും പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഴുവൻ വ്യക്തിത്വത്തിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ, രാജാവ് ആകാരത്തിലും പെരുമാറ്റത്തിലും ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയനായ വ്യക്തിയാണ്.
രാജാവിന്റെ സ്വഭാവത്തെ പുകഴ്ത്തുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ അധരങ്ങളാൽ എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് നോക്കുന്നു. "ലാവണ്യം നിന്റെ അധരങ്ങളിന്മേൽ പകർന്നിരിക്കുന്നു." കൃപ നിറഞ്ഞതും ഹൃദ്യവുമായ വാക്കുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അധരങ്ങളിൽ നിന്നും പൊഴിയുന്നു. ഇത് ഏറ്റവും യോജിക്കുന്നത് യേശുക്രിസ്തുവിനാണെന്ന് ഇനി പറയുന്ന വാക്യങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. “തളർന്നിരിക്കുന്നവനെ വാക്കുകൊണ്ടു താങ്ങുവാൻ അറിയേണ്ടതിന്നു യഹോവയായ കർത്താവു എനിക്കു ശിഷ്യന്മാരുടെ (പണ്ഡിതന്മാരുടെ) നാവു തന്നിരിക്കുന്നു;" എന്ന് യെശയ്യാപ്രാവചകൻ മശിഹായെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു. ലൂക്കോസ് 4:22 പറയുന്നു, “എല്ലാവരും അവനെ പുകഴ്ത്തി, അവന്റെ വായിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ട ലാവണ്യ വാക്കുകൾ നിമിത്തം ആശ്ചര്യപെട്ടു;” അതിനാൽ, സങ്കീർത്തനക്കാരൻ പറയുന്നത് ഈ രാജാവ് വാചാലതയോടും കൃപയോടും ഹൃദ്യമായി സംസാരിക്കുന്നു എന്നാണ്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉത്തമമായ സ്വഭാവത്തിലെ ഈ സവിശേഷത, ദൈവം അദ്ദേഹത്തെ ഏറ്റവും അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവാണ്: "ദൈവം നിന്നെ എന്നേക്കും അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു." ഈ ഗുണങ്ങൾ വളർത്തിയെടുക്കുന്നതിനുള്ള ദൈവികമായ പ്രാപ്തിയും ശക്തിയും ദൈവം അവനു നൽകിയിരിക്കുന്നു. സങ്കീർത്തനക്കാരനും രാജസദസ്സിലുള്ളവർക്കും രാജാവിന്റെ സ്വഭാവം ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ദാനവും അദ്ദേഹത്തെ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് വേറിട്ടുനിർത്തുന്ന ഒരു സമ്പന്നതയുമായിരുന്നു. ആകർഷകമായ രൂപം മാത്രമല്ല, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംസാരത്തിലെ കൃപയും ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നു.
തുടർന്ന്, രാജാവിനെ ഒരു വീരനായകനായി ("വീരനാം ദൈവം" യെശ. 9:6) അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ട്, സദ്‌കർമ്മങ്ങൾക്കായി തന്റെ ശക്തി പ്രയോഗിക്കാൻ സങ്കീർത്തനക്കാരൻ അദ്ദേഹത്തോട് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ ഈ ആഹ്വാനം ഒരു സ്തുതിയുടെ രൂപത്തിലാണ്, കാരണം താൻ ഒരു രാജാവിനോടാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. രാജകീയ പ്രൗഢിയോടെയും തേജസ്സോടെയും തന്റെ വാൾ അരയിൽ കെട്ടുക എന്നതാണ് ഇതിലെ ആദ്യത്തെ അഭ്യർത്ഥന.
രണ്ടാമത്തെ വരി, ആ പോരാളിയായ രാജാവിന്റെ തേജസ്സ് വിവരിക്കുന്നു. "മഹത്വം", "തേജസ്സ്" എന്നീ പദങ്ങൾ ദൈവിക മഹത്വത്തിന്റെ തിളക്കത്തെയും പ്രകാശത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. യുദ്ധസന്നദ്ധനായി പുറപ്പെട്ടുകൊള്ളുക. എന്നാൽ ആ യുദ്ധത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം നീതിപൂർവ്വകമായിരിക്കണം. സ്വന്തം കഴിവുകളെയോ താൽപ്പര്യങ്ങളെയോ മുൻനിർത്തിയല്ല, മറിച്ച് "സത്യം, സൗമ്യത, നീതി" എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയായിരിക്കണം ആ പുറപ്പാട്.
നാലാം വാക്യം ഏതൊരു കാര്യവും രാജാവു വിജയകരമായി പൂർത്തിയാക്കണം എന്ന തന്റെ ആഗ്രഹം കവി വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. രാജാവിന്റെ ശത്രുക്കൾ യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെടാനുള്ള എല്ലാ സാധ്യതയും സങ്കീർത്തനക്കാരൻ മുൻകൂട്ടി കാണുന്നു. രാജാവ് യുദ്ധത്തിന് പോകും, അവന്റെ പുടപ്പാട് സത്യത്തിനും നീതിക്കും വേണ്ടിയായിരിക്കും, അത് വിജയകരമാകുകയും ചെയ്യും. ഇതാണ് തന്റെ സ്തുതിയിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.
പ്രായ്യൊഗികത: യേശുവിനെ നിത്യദൈവമായും രാജാവായും അംഗീകരിക്കുക. യേശുവിന്റെ ദിവ്യ സ്വഭാവം, നിത്യ സിംഹാസനം, നീതിയോടെയുള്ള ഭരണം എന്നിവയെപ്രതി അവനെ നാം സ്തുതിക്കുക. അവന്റെ സ്വഭാവത്തെയും കൃപയെയും വിലമതിക്കുക.
A. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നീതിയുള്ള ഭരണമാണ് സ്തുതിയുടെ മറ്റൊരു കാരണം (6—7).
രാജകീയ സദസ്സിന്റെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റുന്ന മൂന്നാമത്തെ ഇനം ഈ രാജാവിന്റെ ഭരണത്തിലെ നീതിയാണ്. ആറാം വാക്യം, "6 ദൈവമേ, നിന്റെ സിംഹാസനം എന്നും എന്നേക്കും ഉള്ളതാകുന്നു; നിന്റെ രാജത്വത്തിന്റെ ചെങ്കോൽ നീതിയുള്ള ചെങ്കോലാകുന്നു," ഈ വാക്യം വ്യാഖ്യാതാക്കൾക്കിടയിൽ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് കാരണമായി തീർന്നിട്ടുണ്ട്; ഇത് ചരിത്രപരമായ രാജാവിനും യേശുവിനും ബാധകമാണോ അതോ യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനം മാത്രമാണോ എന്ന ചോദ്യം ഉയർത്തുന്നു. കാരണം ഈ വാക്യം എബ്രായർ 1:8 ൽ ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു ചരിത്ര വ്യക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഏതൊരു പ്രയോഗവും ആദർശപരമായിരിക്കും, കാരണം ഒരു രാജാവും ഒരിക്കലും നീതിയെ മാത്രം പിന്തുണച്ചിട്ടില്ല, അദ്ദേഹത്തിന് നൽകിയ സ്ഥാനപ്പേരുകളും വിശേഷണങ്ങളും ഏതെങ്കിലും ഒരു യിസ്രായേൽ രാജാവ് പാലിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നു പരിശോധിച്ചാൽ നാം നിരാശപ്പെടേണ്ടിവരും. അക്കാര്യത്തിൽ അവൻ കഴിയുന്നത്ര നീതിയോടെ ഭരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക എന്നു പറയാനെ കഴിയു. ഈ വാക്കുകൾക്ക് അവയുടെ യഥാർത്ഥവും അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ളതുമായ അർത്ഥം മിശിഹായുടെ നീതിയുള്ള ഭരണത്തിലെ കണ്ടെത്താനാകു.
സങ്കീർത്തനത്തിന്റെ അടുത്ത രണ്ട് വരികൾ രാജാവിന്റെ ഭരണപരമായ സവിശേഷതകളെ വിവരിക്കുന്നു: അവൻ നീതിയോടെ ഭരിക്കുന്നു. അവന്റെ തീരുമാനങ്ങൾ നേരുള്ളവയാണ്. തീരുമാനങ്ങൾ നേരായിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് 7-ാം വാക്യം വിശദീകരിക്കുന്നു: രാജാവ് നീതിയെ സ്നേഹിക്കുകയും ദുഷ്ടതയെ വെറുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതായത്, അവൻ സഹജമായി നീതി തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ദുഷ്ടതയെ നിരസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. തൽഫലമായി, ദൈവം അവനെ സന്തോഷ തൈലം കൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അതായത്, ദൈവം രാജാവിന്റെ മേൽ അതിരുകടന്ന സന്തോഷം ചൊരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; പ്രത്യേകിച്ചും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മഹത്തായ വിവാഹദിനത്തിൽ.
"ദൈവം, നിന്റെ ദൈവം" എന്ന പ്രയോഗം വ്യക്തമാക്കുന്നതുപോലെ, അനുഗ്രഹം സത്യദൈവത്തിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത് എന്ന് വ്യക്തമാണ്. പുറജാതീയ രാജാക്കന്മാർ അവകാശപ്പെടുന്നതുപോലെ ഭൂമിയിലെ രാജാവ് ദൈവികനല്ല; തന്റെ രാജത്വത്തിനും വിജയത്തിനും സന്തോഷത്തിനും അവൻ ജീവനുള്ള ദൈവത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
പ്രായോഗികത: വിശ്വാസികൾ അവരുടെ ജീവിതത്തെ യേശുവിന്റെ ധാർമ്മിക മാനദണ്ഡങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുത്താനും അവന്റെ കർത്തൃത്വത്തിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്താനും വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഭാര്യാ-ഭർത്തൃ ബന്ധത്തിൽ ഒരു ഭർത്താവ് തന്റെ കുടുംബത്തെ സമഗ്രതയോടെ നയിക്കേണ്ടതാവശ്യമാണ്. പരുഷമായ അധികാരത്തോടെ അല്ലാതെ, സ്നേഹം സൗമ്യത, വിശ്വസ്തത, നീതി എന്നിവയാൽ കുടുംബത്തെ നയിക്കണം.
B. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൊട്ടാരം മഹത്വം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു (8—9).
വിവാഹദിനത്തിൽ മണവാളനായ രാജാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണം അതിന്റെ പാരമ്യത്തിലെത്തുന്നു. അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു. ആനക്കൊമ്പ് കൊണ്ടൂ മോഡിപിടിപ്പിച്ച കൊട്ടാരങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള തന്ത്രിവാദ്യങ്ങൾ രാജാവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു. അവന്റെ സന്നിധിയിൽ നിരവധി രാജകുമാരിമാർ ഉണ്ട്. ഈ രാജകുമാരിമാർ കൊട്ടാരത്തിലെ അംഗങ്ങളായിരുന്നു, ഒരുപക്ഷേ ഒരു അന്തഃപുരവും രൂപീകരിച്ചിരിക്കാം, എന്നിരുന്നാലും അന്താരാഷ്ട്രതലത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കുറച്ച് രാജാക്കന്മാർ ഒഴികെ ഇസ്രായേലിൽ ഇത് ഒരു സാധാരണ ആചാരമായിരുന്നില്ല.
എന്നാൽ കൽദയ, പേർഷ്യൻ ഭാഷകളിൽ പതിവായി ഉപയോഗിക്കുന്ന "രാജ്ഞി-പത്നി", രാജാവിന്റെ വലതുവശത്ത് ബഹുമാനത്തിന്റെ സ്ഥാനം വഹിക്കുന്നു. രാജകുമാരിമാർ വിലയേറിയ അംഗങ്ങളായി അവന്റെ കൊട്ടാരത്തിലുണ്ടെങ്കിലും, രാജാവ് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവളാണ് രാജ്ഞി. അതിനാൽ മാന്യതയുടെ സ്ഥാനം അവൾക്കാണ്. അവൾ അവന്റെ മഹത്വവും ബഹുമാനവും പങ്കിടുന്നു, ശുദ്ധമായ സ്വർണ്ണം കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച വെളുത്ത തുണിത്തരങ്ങൾ ധരിച്ച് അവൾ അവന്റെ മഹത്വവും ബഹുമാനവും പങ്കിടുന്നു. രാജാവ് വളരെ ഗംഭീരനായതിനാൽ അവന്റെ വലതുവശത്ത് നിൽക്കുന്നത് ഏറ്റവും വലിയ ബഹുമതിയാണ്. ഇത് മഹത്വത്തെ പൂർത്തീകരിക്കുന്നു.
എന്തുകൊണ്ട് രാജാവ് സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന കാര്യങ്ങളാണ് നാം ഇതുവരെ കണ്ടത്. രാജാവ് രൂപത്തിലും സഭാവത്തിലും ശ്രദ്ധേയനായ വ്യക്തിയാണ്. അവന്റെ ലാവണ്യവാക്കുകളും ഹൃദ്യമായ പെരുമാറ്റവും ആരേയും അതിശയിപ്പിക്കും. ശത്രുകൾ തന്റെ മുമ്പാകെ പരാജയപ്പെടും. തന്റെ ഭരണം തീർത്തും നീതി പൂർവ്വകമായിരിക്കും. ആഡംഭരവും സുഗന്തപൂരിതവുമായ അവന്റെ കൊട്ടാരം രാജപത്നിയുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്താലും അവളുടെ തോഴിമാരായ സ്ത്രീരത്നങ്ങളാലും അലംകൃതമായിരിക്കുന്നു.
2. മണവാട്ടിയോടുള്ള ആഹ്വാനവും ഭക്തിയും (10—15).
മണവാട്ടിക്കുള്ള ഒന്നാമത്തെ നിർദ്ദേശം അവളുടെ പശ്ചാത്തലം ഉപേക്ഷിച്ച് രാജാവിനു ബഹുമാനവും ആദരവും നൽകുക എന്നതാണ് (10—12).
ഇപ്പോൾ പ്രവാചകനായ സങ്കീർത്തനക്കാരൻ, മണവാട്ടിയോടു തനിക്ക് പ്രധാനപ്പെട്ട ചില കാര്യങ്ങൾ പങ്കുവക്കാനുള്ളതിനാൽ അവളുടെ ശ്രദ്ധ തന്നിലേക്കു തിരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. "കേൾക്കൂ", "കാണൂ", "നിന്റെ ചെവി ചായിക്കു" എന്നീ ക്രിയകൾ അടിയന്തിര പ്രാധാന്യമുള്ള കാര്യങ്ങൾക്കായി അവളുടെ ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കുന്നതിനു അടിവരയിടുന്നു. മണവാട്ടിക്കുള്ള ഒന്നാമത്തെ നിർദ്ദേശം അവളുടെ പശ്ചാത്തലം ഉപേക്ഷിച്ച് രാജാവിനു ബഹുമാനവും ആദരവും നൽകുക എന്നതാണ് (10—12). അനുസരണത്തിനായുള്ള മനസ്സോടെ അവൾ ഇതു കേൾക്കുക. "മകൾ" എന്ന് അവളെ വിളിക്കുന്നതിലൂടെ, അവൻ അവൾക്ക് ഒരു അധ്യാപകന്റെയോ പ്രസംഗകന്റെയോ സ്ഥാനത്ത് തന്നെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നു.
രാജാവുമായുള്ള വിവാഹത്തിനുള്ള നിർദ്ദേശത്തിൽ പറയുന്ന ഒരു കാര്യം അവളുടെ ആളുകളെയും അവളുടെ പിതാവിന്റെ വീടിനെയും മറക്കുക എന്നതാണ്. "മറക്കുക" എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം ഇവിടെ മുൻ ബന്ധങ്ങളോടുള്ള വിശ്വസ്തതയുടെ ബന്ധങ്ങൾ പുനർക്രമികരിക്കുക എന്നാണ്. വധു അവരെ മറക്കാൻ സാധ്യതയില്ല, പക്ഷേ പഴയതിനെ മാറ്റിസ്ഥാപിക്കുന്ന ഒരു പുതിയ ബന്ധത്തിലേക്ക് അവൾ പ്രവേശിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഏതൊരു വിവാഹത്തിലും ഇത് ആവശ്യമാണ്, പക്ഷേ രാജ്ഞിയാകുന്നതിൽ ഇത് നിർണായകമായിരിക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് അവൾ മറ്റൊരു രാജ്യത്ത് നിന്നുള്ള ഒരു രാജകുമാരിയാണെങ്കിൽ.
പലപ്പോഴും വിവാഹശേഷം ഭാര്യമാർ ഭർത്താവിനേക്കാൾ അധികം അവരുടെ ബന്ധുമിത്രാദികളെ സ്നേഹിക്കുകയും അവരോടുള്ള ആഴമായ അടുപ്പം തുടരുകയും ചെയ്യുന്നു. അത് ഭർത്താക്കന്മാരിൽ അസ്വസ്ഥത ഉളവാക്കുന്നു. അത് പിന്നീട് പല ഉരസലുകൾക്കും, സങ്കർഷങ്ങൾക്കും കാരണമായി തീരുന്നു. എന്നാൽ വിവാഹശേഷം സ്ത്രീയുടെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട വ്യക്തി തന്റെ ഭർത്താവ് തന്നെ ആയിരിക്കണം. ദൈവത്തിനു ഒന്നാം സ്ഥാനം നൽകരുത് എന്ന് ഇത് അർത്ഥമാക്കുന്നില്ല. മറ്റെല്ലാ ബന്ധങ്ങളും രണ്ടാം സ്ഥാനത്തേക്ക് മാറ്റി പ്രതിഷ്ടിക്കണം. അങ്ങനെയാകുമ്പോൾ, ഭർത്താവിനും അവളുടെ ബന്ധുക്കൾ പ്രിയപ്പെട്ടവരായി തീരും.
ഈ പുതിയ വിശ്വസ്തതയെക്കുറിച്ചുള്ള നിർദ്ദേശം 11-ാം വാക്യത്തിലും തുടരുന്നു. അവിടെ അതിനൊരു കാരണവും താൻ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. "രാജാവ് നിന്റെ സൗന്ദര്യത്തെ ആഗ്രഹിക്കണമെങ്കിൽ . . . അവനെ ആദരിക്കൂ". അനുമാനം വ്യക്തമാണ് - രാജാവ് ഇത് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന "സൗന്ദര്യം" ശാരീരിക സൗന്ദര്യത്തേക്കാൾ അധികമായതാണ്. സ്ത്രീക്ക് ഇതിനകം ഇല്ലാത്ത ശാരീരിക സൗന്ദര്യം ബഹുമാനം അർപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ നേടാൻ കഴിയില്ല. എന്നാൽ ആദരവ് പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത് അവളുടെ സ്വഭാവത്തിന്റെയും മനോഭാവത്തിന്റെയും സൗന്ദര്യം വെളിപ്പെടുത്തും—അവൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാജ്ഞിയാകാൻ യോഗ്യയാകും. അതിനാൽ അവൾ ഉത്തമയായ ഒരു ഭാര്യയായിരിക്കണമെന്നാണ് സങ്കീർത്തനക്കാരന്റെ ആഗ്രഹം. രാജാവിന്റെ "സൗന്ദര്യത്തിന്" അനുയോജ്യമായ ഒരു ഇണയായിരിക്കുക. രൂപത്തിനു പുറമേ, ഔദാര്യപരമായ പെരുമാറ്റം അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ മാറ്റ് വർദ്ധിപ്പിക്കും.
മറ്റൊരു കാരണം അവൻ അവളുടെ കർത്താവാണ് എന്നതാണ്. ഉപവാക്യം വധുവിനെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് ഇത് ഒരു സാധാരണ ഭർത്താവല്ലെന്നും വരൻ അവളുടെ യജമാനനായിരിക്കുന്നതിനാൽ അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും നിറവേറ്റേണ്ടതുണ്ടെന്നും ആണ്. സങ്കീർത്തനക്കാരന്റെ ഉപദേശത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദു രാജാവിന് "ബഹുമാനം" നൽകാനുള്ള നിർദ്ദേശമാണ്. ഒരു മനുഷ്യ രാജാവിനെക്കുറിച്ചാണ് നമ്മൾ സംസാരിക്കുന്നത് എന്നതിനാൽ "ആദരവ്" എന്നതായിരിക്കും ഏറ്റവും നല്ല വിവർത്തനം. ഈ പദം വിശ്വസ്തത, ബഹുമാനം, സേവനം, ഭക്തി, കടമ, സ്നേഹം എന്നിവ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. അവൻ പരമാധികാരിയായ കർത്താവായിരിക്കുന്നതിനാൽ, അദ്ദേഹത്തിന് ആദരവ് അർപ്പിക്കാനുള്ള നിർദ്ദേശത്തിൽ ഇതെല്ലാം സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഇതെല്ലാം വ്യക്തമാക്കുന്നത് വധു തന്റെ ജനത്തെയും അവളുടെ പിതാവിന്റെ കുടുംബത്തെയും മറക്കണം കാരണം അവൾക്കിപ്പോൾ ഒരു പുതിയ ഭർത്താവും ഒരു പുതിയ രാജാവുമുണ്ട്.
പ്രായോഗികത: വധു തന്റെ മുൻകാല ബന്ധങ്ങളെ പുനർക്രമീകരിക്കുക. ആത്മീയമായി പറഞ്ഞാൽ, വിശ്വാസികൾ തങ്ങളുടെ പഴയ പാപകരമായ ശീലങ്ങൾ, ലോകവീക്ഷണങ്ങൾ, മുൻ വ്യക്തിത്വങ്ങൾ എന്നിവ ഉപേക്ഷിച്ച് ക്രിസ്തുവിനോട് പൂർണ്ണമായും പ്രതിബദ്ധത പുലർത്തുക.
നിങ്ങളുടെ പുതിയ വ്യക്തിത്വവും അലങ്കാരവും സ്വീകരിക്കുക: മണവാട്ടി സ്വർണ്ണവും മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു, ഇത് ക്രിസ്തു തന്റെ ജനത്തിന് നൽകിയ നീതിയെ പ്രതീകപ്പെടുത്തുന്നു. വിശ്വാസികൾ സ്വയനീതിയിലൂടെയല്ല, മറിച്ച് ക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപയിലും മഹത്വത്തിലും മൂടപ്പെട്ടാണ് അവരുടെ വ്യക്തിത്വം ജീവിക്കുന്നത് എന്ന കാര്യം ഓർക്കുക.
B. രാജാവിനൊപ്പം നിത്യം ആയിരിപ്പാൻ വധു കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് പോകുന്നു (12—15).
തുടർന്ന് 12—15 വരെ രാജകീയ വധുവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിലേക്കുള്ള ഘോഷയാത്രയെ വിവരിക്കുന്നു. എല്ലാ ഭാഷയും രാജാവിന്റെ പൗരസ്ത്യ കൊട്ടാരത്തെ വിവരിക്കുന്നു, സ്ത്രീകളും രാജകുമാരിമാരും എല്ലാവരും അവരുടെ വിലയേറിയ രത്നങ്ങളാൽ അലംകൃതരായിരിക്കുന്നു, വേഷവിധാനങ്ങളും സ്വർണ്ണവും മുഴുവൻ രംഗവും സന്തോഷത്തിന്റെയും ആനന്ദത്തിന്റെയും പ്രതീതി നൽകുന്നു.
12-ാം വാക്യം: "സോർനിവാസികൾ, ജനത്തിലെ ധനവാന്മാർ തന്നേ, കാഴ്ചവെച്ചു നിന്റെ മുഖപ്രസാദം തേടും" “സോർനിവാസികൾ” ഒരു സമ്മാനവുമായി അവിടെ ഉണ്ടെന്ന് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അവളെ “ഒരു രാജാവിന്റെ മകൾ” എന്ന് വിളിക്കുന്നതിനാൽ, അത് ഒരു പ്രധാന അതിഥിയെ പരാമർശിക്കുന്നതായിരിക്കാം. ഈ പ്രയോഗം സോർ രാജാവിന്റെ യഥാർത്ഥ മകളായ ഒരു സ്ത്രീയെ പരാമർശിക്കുന്നതായി കണക്കാക്കാം.
"സോർനിവാസികൾ, ജനത്തിലെ ധനവാന്മാർ തന്നേ," എന്ന പ്രയോഗം സോർ ദേശത്തെ പ്രമുഖരായ ജനമാണെന്ന ഭാഷ്യവുമുണ്ട്. എന്നാൽ സോർ നിവാസികൾക്ക് ഇവിടെയെന്ത് കാര്യം എന്ന ചോദ്യം നിലനിൽക്കുന്നു. അവൾ "കാഴ്ചവെച്ചു അവളുടെ മുഖപ്രസാദം തേടാൻ നിൽക്കുന്നവളാണ്. അതായത്, ആളുകൾ അന്വേഷിക്കുന്ന ഒരാളായി രാജ്ഞി മാറിയിരിക്കുന്നു. “സ്വർണത്താൽ നെയ്ത വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച അവളെ കന്യകമാരും തോഴിമാരും ചേർന്ന് രാജാവിന്റെ മണവറയിലേക്ക് ആനയിക്കുന്നു. അവരെല്ലാവരും ചേർന്ന് രാജപത്നിയെ സന്തോഷത്തോടും ഉല്ലാസത്തോടും കൂടി രാജാവിന്റെ മണവറയിലേക്ക് പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നു.
പ്രായോഗികത: സഭയോടുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശ്വസ്തവും സംരക്ഷണപരവും ത്യാഗപരവുമായ സ്നേഹത്തെ ഇത് പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. നമ്മുടെ വിവാഹ ജീവിതത്തിലും ഇത് വളരെ പ്രസക്തമാണ്‌. ഈയൊരു മാതൃകയാണ് നാമും പിൻപാറ്റേണ്ടത്
നിത്യ കൂട്ടായ്മയ്ക്കായി തയ്യാറെടുക്കുക. കുഞ്ഞാടിന്റെ വിവാഹ അത്താഴത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയനിയമ പഠിപ്പിക്കലുകളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ വിശ്വാസികൾ കർത്താവിന്റെ മണവാട്ടി എന്നവണ്ണം ഒരു രാജകീയ ഘോഷയാത്രയും ഐക്യവും പ്രതീക്ഷിക്കുക.
3. വരന്റെയും വധുവിന്റെയും വിവാഹബന്ധം അനുഗ്രഹീതമാണ് (16-17).
അവസാനത്തെ രണ്ട് വാക്യങ്ങൾ വിവാഹത്തെ സംബന്ധിച്ചുള്ള ഒരു അനുഗ്രഹമാണ്. വാക്യം 16, രാജ്യത്തിന്റെ ഭാവിയായിത്തീരുന്ന കുട്ടികൾ ജനിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. എല്ലായ്‌പ്പോഴും പൂർവ്വികരെ തിരിഞ്ഞുനോക്കുന്നതിനുപകരം, അവർ തങ്ങളുടെ രാജകീയ രാജകുമാരന്മാരിലൂടെ ഭാവിയിലേക്ക് നോക്കുന്നു. വാക്യം 17, രാജാവിന്റെ നാമത്തെ സ്തുതിക്കുന്നു: "ഞാൻ നിന്റെ നാമം എല്ലാ തലമുറകളിലും ഓർമ്മിക്കപ്പെടാൻ ഇടയാക്കും; അതിനാൽ, ആളുകൾ എന്നേക്കും നിന്നെ അംഗീകരിക്കും." "നാമം" എന്ന വാക്ക്, തീർച്ചയായും, ഒരു നിശ്ചിത പേരിനേക്കാൾ വ്യക്തിയുടെ സ്വഭാവത്തെയാണ് കൂടുതൽ നോക്കുന്നത്.
രാജാവും രാജ്ഞിയുമായുള്ള ഐക്യം ഭൂമിയിലുടനീളമുള്ള പ്രഭുക്കന്മാരുടെ ശാശ്വതവും ആദരണീയവുമായ ഒരു പരമ്പരയെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു, ഇത് ദൈവജനത്തിന്റെ ആത്മീയ ഫലഭൂയിഷ്ഠതയെ മുൻനിഴലാക്കുന്നു.
എന്നാൽ ഈ രാജാവ് ആരാണെന്ന് അറിയില്ലെങ്കിൽ ആളുകൾക്ക് എങ്ങനെ അവനെ പ്രശംസിക്കാൻ കഴിയും? ഈ രാജാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണങ്ങൾ ഓർമ്മിക്കാനും രാജാവ് എന്ന നിലയിൽ അത്തരമൊരു കുലീനനായ വ്യക്തി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന വസ്തുതയെ പ്രശംസിക്കാനും കഴിയുമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. എന്നാൽ ചിലർ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ, എഴുത്തുകാരന്റെ പ്രവചന വശം അവസാനം പുറത്തുവരുന്നു, പേര്, അതായത്, രാജാവിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം, ഈ വിവരണങ്ങളെല്ലാം പൂർണ്ണമായി അർത്ഥമാക്കുന്ന ഒരാളായിരിക്കും - യേശു മിശിഹാ.
ക്രിസ്തു വീണ്ടും ലോകത്തിലേക്ക് വരുമ്പോൾ തന്റെ ശത്രുക്കളെ പരാജയപ്പെടുത്തി അവന്റെ നീതിയുള്ള ഭരണം സ്ഥാപിക്കും. അവൻ കർത്താധി കർത്താവും രാജാധിരാജവും ആയിരിക്കും. തുടർന്ന് വെളിപാട് 19:6—8 ൽ കുഞ്ഞാടിന്റെയും അവന്റെ മണവാട്ടിയുടെയും വിവാഹ അത്താഴ സമയത്തെക്കുറിച്ച് നാം വായിക്കുന്നു. മണവാട്ടി വെളുത്ത തുണിത്തരങ്ങൾ ധരിക്കാൻ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് യോഹന്നാൻ പറയുന്നു; എന്നാൽ അവ വിശുദ്ധന്മാരുടെ നീതിപ്രവൃത്തികളാണ് എന്ന് യോഹന്നാൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു. നീതിപ്രവൃത്തികൾ എന്നതിനു പയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ഗ്രിക്ക് പദം dikaiōmata എന്നതാണ്. വിശ്വാസികൾ ജീവിക്കുന്ന വിശുദ്ധവും സദ്‌ഗുണപൂർണ്ണവുമായ ജീവിതമാണിത്. ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സമ്മാനമാണിത്; കാരണം വധുവിന് ഈ വസ്ത്രം "ലഭിച്ചു" അല്ലെങ്കിൽ നൽകപ്പെട്ടു എന്ന് വാചകം പറയുന്നു. വിശ്വാസികൾ സൽപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുമ്പോൾ, അവ ചെയ്യാനുള്ള കഴിവ്, കൃപ, നിലനിൽപ്പ് എന്നിവ ആത്യന്തികമായി മനുഷ്യന്റെ കഴിവിലൂടെയല്ല, മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ ദാനമായിട്ടാണ് വരുന്നതെന്ന് ഇത് കാണിക്കുന്നു.
രാജകീയ വിവാഹം ഒരു യഥാർത്ഥ വിവാഹമായിരിക്കില്ല, മറിച്ച് ക്രിസ്തുവിന്റെയും അവന്റെ വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടവരുടെയും സ്വർഗ്ഗത്തിലെ സന്തോഷകരമായ ഐക്യവും ഒരുമിച്ചുള്ള ആ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു പുതിയ തുടക്കവുമായിരിക്കും. അതിനാൽ, വിശ്വാസികൾ വിവാഹ അത്താഴം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഇപ്പോൾ നീതിപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുക എന്നതാണ്.