പഴയതും പുതിയതുമായ ഇരു നിയമങ്ങളിലും (Testaments) നാം കണ്ടുമുട്ടുന്നത് ഒരേ ദൈവത്തെത്തന്നെയാണ്. എബ്രായർക്കുള്ള ലേഖനം ആരംഭിക്കുന്നത് എങ്ങനെയെന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുക: “ദൈവം പണ്ടു ഭാഗം ഭാഗമായിട്ടും വിവിധമായിട്ടും പ്രവാചകന്മാർമുഖാന്തരം പിതാക്കന്മാരോടു അരുളിച്ചെയ്തിട്ടു 2 ഈ അന്ത്യകാലത്തു പുത്രൻ മുഖാന്തരം നമ്മോടു അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നു.” (എബ്രായർ 1:1–2). പഴയ നിയമത്തിലെ പ്രവാചകന്മാരിലൂടെ സംസാരിച്ച അതേ ദൈവം തന്നെയാണ് യേശുവിലൂടെയും സംസാരിക്കുന്നത് എന്നാണ് ഇത് അർത്ഥമാക്കുന്നത്!

നമുക്ക് പഴയ നിയമത്തിൽ നിന്നും പുതിയ നിയമത്തിൽ നിന്നും ചില വാക്യങ്ങൾ നമുക്കു പരിശോധിക്കാം.

യഹോവയുടെ സ്വഭാവത്തെയും പ്രവൃത്തികളെയും കുറിച്ചുള്ള പഴയ നിയമത്തിലെ ഏറ്റവും അടിസ്ഥാനപരമായ പ്രസ്താവനകളിലൊന്ന് പുറപ്പാട് 34:6 ആണ്: “യഹോവ, യഹോവയായ ദൈവം, കരുണയും കൃപയുമുള്ളവൻ; ദീർഘക്ഷമയും മഹാദയയും വിശ്വസ്തതയുമുള്ളവൻ.” വഴിതെറ്റിപ്പോയ ജനതയോട് ദൈവം വീണ്ടും വീണ്ടും കരുണ കാണിക്കുകയും അവരെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തതിന്റെ കാരണം വ്യക്തമാക്കുന്നതിനായി, പഴയ നിയമം ഈ സത്യം പലതവണ ആവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്, 2 രാജാക്കന്മാർ 13:23 ൽ നാം വായിക്കുന്നു: “യഹോവെക്കു അവരോടു കരുണയും മനസ്സലിവും തോന്നി, അബ്രാഹാം, യിസ്ഹാക്, യാക്കോബ് എന്നവരോടുള്ള തന്റെ നിയമംനിമിത്തം അവൻ അവരെ കടാക്ഷിച്ചു; അവരെ നശിപ്പിപ്പാൻ അവന്നു മനസ്സായില്ല; ഇതുവരെ തന്റെ സമ്മുഖത്തുനിന്നു അവരെ തള്ളിക്കളഞ്ഞതുമില്ല.” അബ്രഹാം, യിസ്ഹാക്ക്, യാക്കോബ് എന്നിവരുമായുള്ള വിശ്വസ്തവും മാറ്റമില്ലാത്തതുമായ ഉടമ്പടി നിമിത്തം, മത്സരികളായ ഇസ്രായേൽ ജനതയോട് ദൈവം അർഹിക്കാത്ത കരുണയും അനുകമ്പയും ആത്മനിയന്ത്രണവും കാണിച്ചു - അവരെ നശിപ്പിക്കാനോ തന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിന്ന് അവരെ പുറത്താക്കാനോ വിസമ്മതിച്ചു.

2 ദിനവൃത്താന്തം 30:9 ൽ വായിക്കുന്നത്: “നിങ്ങൾ യഹോവയിങ്കലേക്കു വീണ്ടും തിരിയുന്നു എങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരും പുത്രന്മാരും തങ്ങളെ ബദ്ധരാക്കി കൊണ്ടു പോയവരോടു കരുണ ലഭിച്ചു ഈ ദേശത്തിലേക്കു മടങ്ങിവരും; നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവ കൃപയും കരുണയും ഉള്ളവനല്ലോ; നിങ്ങൾ അവന്റെ അടുക്കലേക്കു തിരിഞ്ഞു വരുന്നു എങ്കിൽ അവൻ നിങ്ങളെ നോക്കാതവണ്ണം മുഖം തിരിച്ചുകളകയില്ല.” നെഹെമ്യാവ് 9:30–31 ഉം ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: 32 ആകയാൽ ദൈവമേ, നിയമവും കൃപയും പാലിക്കുന്നവനായി വലിയവനും ബലവാനും ഭയങ്കരനുമായ ഞങ്ങളുടെ ദൈവമേ, അശ്ശൂർരാജാക്കന്മാരുടെ കാലംമുതൽ ഇന്നുവരെ ഞങ്ങൾക്കും ഞങ്ങളുടെ രാജാക്കന്മാർക്കും പ്രഭുക്കന്മാർക്കും പുരോഹിതന്മാർക്കും പ്രവാചകന്മാർക്കും ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർക്കും നിന്റെ സർവ്വജനത്തിന്നും നേരിട്ട കഷ്ടങ്ങളൊക്കെയും നിനക്കു ലഘുവായി തോന്നരുതേ.” ചുരുക്കത്തിൽ, പുതിയ നിയമത്തിലെന്നപോലെ പഴയ നിയമത്തിലും ദൈവത്തിന്റെ കൃപ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു.

പുതിയ നിയമം പലപ്പോഴും ദൈവത്തിന്റെ നീതിയുള്ള ന്യായവിധി, വിശുദ്ധി, ദിവ്യകോപത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു (ഉദാ. റോമർ 1:18, എബ്രായർ 10:31). കൂടാതെ, പുതിയ നിയമത്തിൽ മറ്റാരെക്കാളും അധികമായി യേശു നരകത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്. അവിടുന്ന് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: "ദേഹിയെ കൊല്ലുവാൻ കഴിയാതെ ദേഹത്തെ കൊല്ലുന്നവരെ ഭയപ്പെടേണ്ടാ; ദേഹിയെയും ദേഹത്തെയും നരകത്തിൽ നശിപ്പിപ്പാൻ കഴിയുന്നവനെ തന്നേ ഭയപ്പെടുവിൻ." (മത്തായി 10:28). അതുപോലെ, "എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഈ ചെറിയവരിൽ ഒരുത്തന്നു ആരെങ്കിലും ഇടർച്ച വരുത്തിയാലോ അവന്റെ കഴുത്തിൽ വലിയോരു തിരിക്കല്ലു കെട്ടി അവനെ സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴത്തിൽ താഴ്ത്തിക്കളയുന്നതു അവന്നു നന്നു." (മത്തായി 18:6). പൗലോസ്, ആവർത്തനപുസ്തകം 32:35-ൽ നിന്നുള്ള വചനം ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: "പ്രിയമുള്ളവരേ, നിങ്ങൾ തന്നേ പ്രതികാരം ചെയ്യാതെ ദൈവകോപത്തിന്നു ഇടംകൊടുപ്പിൻ; പ്രതികാരം എനിക്കുള്ളതു; ഞാൻ പകരം ചെയ്യും എന്നു കർത്താവു അരുളിച്ചെയ്യുന്നു, എന്നാൽ 20 “നിന്റെ ശത്രുവിന്നു വിശക്കുന്നു എങ്കിൽ അവന്നു തിന്മാൻ കൊടുക്ക; ദാഹിക്കുന്നു എങ്കിൽ കുടിപ്പാൻ കൊടുക്ക; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ നീ അവന്റെ തലമേൽ തീക്കനൽ കുന്നിക്കും” എന്നു എഴുതിയിരിക്കുന്നുവല്ലോ." (റോമർ 12:19). എബ്രായ ലേഖനകർത്താവ് ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: "സത്യത്തിന്റെ പരിജ്ഞാനം ലഭിച്ചശേഷം നാം മനഃപൂർവ്വം പാപം ചെയ്താൽ പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ഇനി ഒരു യാഗവും ശേഷിക്കാതെ 27 ന്യായവിധിക്കായി ഭയങ്കരമായോരു പ്രതീക്ഷയും എതിരികളെ ദഹിപ്പിപ്പാനുള്ള ക്രോധാഗ്നിയുമേയുള്ളു " (എബ്രായർ 10:26–27).

ചുരുക്കത്തിൽ, പഴയ നിയമത്തിലെന്നപോലെ പുതിയ നിയമത്തിലും ദൈവം പാപത്തിനുമേൽ കോപിക്കുന്നവനാണ്. പഴയ നിയമത്തിൽ യഹോവയുടെ നീതിപൂർവ്വമായ ക്രോധത്തിന്റെ നിരവധി പ്രകടനങ്ങളുണ്ട്; അതുപോലെ പുതിയ നിയമത്തിൽ രക്തത്താൽ വിലകൊടുത്തു വാങ്ങിയ കരുണയുടെ വലിയ വെളിപ്പെടുത്തലുകളും കാണാം.

യഥാർത്ഥത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവം മാറുന്നില്ല, പക്ഷേ അവൻ തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന രീതി പുരോഗമനാത്മകമായ നിലയിൽ വികസിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. പഴയനിയമത്തിൽ തന്റെ ഉടമ്പടിയും ശ്രദ്ധയും, ദൈവം പ്രധാനമായും ഒരു പ്രത്യേക ഭൗതിക രാഷ്ട്രത്തിലൂടെ (ഇസ്രായേൽ) നിയമങ്ങളുടെയും പ്രവാചകന്മാരുടെയും താൽക്കാലിക യാഗയാഗങ്ങളുടെയും ഒരു സംവിധാനം സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ട് പ്രവർത്തിച്ചു.

പുതിയനിയമത്തിൽ, ആ ചിത്രം യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെ കൂടുതൽ മൂർച്ചയുള്ളതും വ്യക്തിപരമായതുമായ ശ്രദ്ധയിലേക്ക് വരുന്നു, അവൻ പഴയനിയമ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നിറവേറ്റുകയും മനുഷ്യരാശിക്കുവേണ്ടി അന്തിമവും സമ്പൂർണ്ണവുമായ യാഗമായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

തിരുവെഴുത്ത് മാറ്റമില്ലാത്തതായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കാതലായ സ്വഭാവത്തിലല്ല (മലാഖി 3:6, എബ്രായർ 13:8), മറിച്ച് നിയമത്തിന്റെ നിഴലിൽ നിന്ന് ക്രിസ്തുവിലുള്ള നിവൃത്തിയിലേക്കുള്ള ചരിത്രപരവും വീണ്ടെടുപ്പുമായ പരിവർത്തനത്തിലാണ് മാറ്റം.

പഴയ നിയമത്തിലും പുതിയ നിയമത്തിലും നാം കണ്ടുമുട്ടുന്നത് ഒരേ ദൈവത്തെത്തന്നെയാണ്. അനുഗ്രഹിക്കുമെന്നും ശപിക്കുമെന്നും നൽകിയ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നതിൽ വിശ്വസ്തനായ ഒരു ദൈവത്തെയാണ് ബൈബിളിലുടനീളം നാം കാണുന്നത്. അവിടുന്ന് പാപത്തെയും മാനസാന്തരത്തെയും ഗൗരവമായി കാണുന്നു; നമ്മളും അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്യണം!